Herman II (palatyn Lotaryngii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herman II
"|- palatyn Lotaryngii
Okres

od 1061
do 1085

Poprzednik

Henryk I

Następca

Dane biograficzne
Dynastia

Ezzonowie

Data urodzenia

ok. 1049

Data śmierci

1085

Ojciec

Henryk I

Matka

Matylda z Lotaryngii

Żona

Adelajda z Weimaru

Herman II (pośrodku) z cesarzem Henrykiem IV i antypapieżem Klemensem III

Herman II (ur. ok. 1049, zm. w 1085) – palatyn Lotaryngii od 1061 z dynastii Ezzonów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Herman był najprawdopodobniej synem palatyna lotaryńskiego Henryka I i Matyldy, córki księcia Dolnej Lotaryngii Gozelona II. W 1060 r. jego matka została zamordowana przez ojca. Przeciwnik ojca, arcybiskup Kolonii Anno II wziął młodego Hermana na wychowanie, a gdy po uwięzieniu ojca Herman odziedziczył tytuł palatyna lotaryńskiego, sprawował także rządy opiekuńcze w jego imieniu. Samodzielne rządy Herman objął nie później niż w 1064[1].

Herman podczas swoich rządów pozostawał w pokojowych stosunkach z Annonem, był także wiernym stronnikiem króla Henryka IV Salickiego. W 1084 był z Henrykiem IV w Rzymie. Utracił Cochem na rzecz antykróla Hermana z Salm. Toczył spory o wpływy w rejonie Mozeli[1].

Żoną Hermana był Adelajda, córka margrabiego Weimaru Ottona I. Zmarł nie pozostawiwszy potomków[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Heinrich II.. W: Genealogie Mittelalter: Mittelalterliche Genealogie im Deutschen Reich bis zum Ende der Staufer: Materialsammlung [on-line]. [dostęp 2017-10-25].