Hermann Gutzmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hermann Gutzmann (ur. 29 stycznia 1865 w Bytowie, zm. 4 listopada 1922 w Berlinie) – niemiecki lekarz, jeden z pionierów foniatrii.

Syn Alberta Gutzmanna. Studiował w Berlinie, został doktorem medycyny w 1887 roku, od 1889 praktykował w Berlinie, zajmując się zaburzeniami mowy. Od 1891 roku redaktor naczelny i wydawca „Monatsschrift für die gesammte Sprachheilkunde”.

Prace[edytuj | edytuj kod]

  • Verhütung und Bekämpfung des Stotterns in der Schule (1889)
  • Vorlesungen über die Störungen der Sprache (1893)
  • Die Bauchrednerkunst (z Theodorem Simonem Flatauem, 1894)
  • Des Kindes Sprache und Sprachfehler (1894)
  • Die praktische Anwendung der Sprachphysiologie beim ersten Leseunterricht (1897)
  • Über das Stottern (1898)
  • Die Sprachphysiologie als Grundlage der wissenschaftlichen Sprachheilkunde

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pagel JL: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wien: Urban & Schwarzenberg, 1901, s. 665.