Przejdź do zawartości

Hermann von Pückler-Muskau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Hermann von Pückler-Muskau
Ilustracja
Herb
Herb von Pückler
Data i miejsce urodzenia

30 października 1785
Zamek w Mużakowie

Data i miejsce śmierci

4 lutego 1871
Zamek w Branitz k. Chociebuża

Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Królewski Korony (Prusy) Order Domowy Hohenzollernów Order Świętego Jana (Prusy) Order Zasługi Korony Bawarskiej Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja)
Podobizna Hermanna von Pückler-Muskau na poświęconym mu kamieniu w Parku Mużakowskim

Hermann von Pückler-Muskau (Hermann Ludwig Heinrich von Pückler-Muskau, ur. 30 października 1785, zm. 4 lutego 1871) – niemiecki książę, ogrodnik, pisarz i podróżnik.

Pückler urodził się 30 października 1785 roku w posiadłości w Mużakowie nad Nysą Łużycką. Część dzieciństwa spędził w zakładzie wychowawczym dla trudnych dzieci, gdzie w ramach obowiązków miał uprawiać działkę ziemi. Następnie podjął studia prawnicze w Lipsku, które szybko porzucił dla służby wojskowej. Z armii został szybko usunięty z powodu hazardu i częstych pojedynków, choć wysoko ceniono jego umiejętności jako żołnierza. Po opuszczeniu armii wyjechał do Wiednia. W 1811 roku odziedziczył po zmarłym ojcu posiadłość w Mużakowie, liczne wsie i sporą sumę pieniędzy.

W 1815 roku rozpoczął projektowanie i realizację Parku Mużakowskiego, co zajęło mu resztę życia. Kompleks w 2004 roku wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Oprócz realizacji założenia parkowego w Mużakowie często podróżował i bywał na salonach europejskich, słynął już wówczas z licznych romansów i ekscentrycznego zachowania. W 1817 roku ożenił się ze starszą o dziewięć lat Lucie Anną Wilhelminą von Pappenheim, a dzięki jej posagowi mógł kontynuować rozwój Parku Mużakowskiego. Pomimo ślubu nie zaprzestał licznych romansów, które żona tolerowała. Oboje wspólnie projektowali założenie parkowe, które stało się ich pasją. W 1826 roku rozwiedli się. Ponieważ zaczęły wyczerpywać się ich środki finansowe, Lucie zaproponowała mężowi, aby znalazł sobie nową, bogatą żonę.

W czasie podróży po Bliskim Wschodzie zakupił abisyńską niewolnicę, Ajiameh Mahbubę, która stała się jego kolejną miłością, ale jednak wkrótce zmarła.

W 1845 roku Pückler był zmuszony sprzedać posiadłość w Mużakowie i przenieść się z byłą żoną Lucie do Branitz koło Chociebuża, gdzie rozpoczął tworzenie kolejnego parku. Lucie zmarła w 1854 roku, a Pückler wkrótce powrócił do romansowego stylu życia.

Zmarł 4 lutego 1871 roku, został pochowany w piramidzie na sztucznym jeziorze w Branitz.

Swoje liczne podróże opisywał w listach i książkach, te ostatnie cieszyły się dużym zainteresowaniem.

W XIX wieku popularny był deser Książę Pückler, wymyślony dla Hermanna von Pückler-Muskau i po raz pierwszy opisany w książce kucharskiej z 1839 roku. Deser składał się z trzech gatunków razem zmrożonych lodów. W uproszczonej formie znany jest do dzisiaj w postaci dwóch wafelków, między którymi znajdują się sprasowane lody śmietankowe, truskawkowe i czekoladowe[1].

Wydane książki

[edytuj | edytuj kod]
  • Briefe eines Verstorbenen (4 tomy, 1830-31)
  • Briefe eines Verstorbenen, 4 tomy, Wilson 1831-32
  • Andeutungen über Landschaftsgärtnerei[,] verbunden mit der Beschreibung ihrer praktischen Anwendung in Muskau, 1834
  • Tutti Frutti, 5 tomów, 1834
  • Semilassos vorletzter Weltgang, 3 tomy, 1835
  • Semilasso in Afrika, 5 tomów, 1836
  • Der Vorläufer, 1838
  • Jugend-Wanderungen, 1835
  • Südöstlicher Bildersaal, 1840
  • Aus Mehemed Ali’s Reich, 3 tomy, 1844
  • Die Rückkehr, 3 tomy, 1846–48
  • Briefwechsel und Tagebücher des Fürsten Hermann von Pückler-Muskau, 9 tomów, Hamburg 1873-76, Bern ²1971
  • Liebesbriefe eines alten Kavaliers. Briefwechsel des Fürsten Pückler mit Ada von Tresckow, ed. Werner Deetjen, 1938
  • Bettina von Arnim/Hermann von Pückler-Muskau: »Die Leidenschaft ist der Schlüssel zur Welt«. Briefwechsel 1832-1844

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia Hermanna von Pückler-Muskau to między innymi[2]:

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Lidia Kawecka: Hulaka z ogrodami. Onet.pl, 7 grudnia 2010, 15:49. s. 1-4. [dostęp 2010-12-08]. (pol.).
  • Pueckler - Zielony Ksiaze. Cottbus.de. s. 1. [dostęp 2010-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-31)]. (pol.).
  • Rafał de Weryha-Wysoczański: Strategien des Privaten. Zum Landschaftspark von Humphry Repton und Fürst Pückler, Berlin 2004.
  • Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1869, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1869 [dostęp 2026-05-05] (niem.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]