Hermina Szuchewycz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hermina Szuchewycz
Data i miejsce urodzenia

1852
Przemyśl

Data i miejsce śmierci

w grudniu 1939
Lwów

Narodowość

ukraińska

Wyznanie

gr.-kat.

Małżeństwo

Wołodymyr Szuchewycz

Hermina Szuchewycz (nazwisko panieńskie Lubowycz, ur. w 1852 w Przemyślu, zm. w grudniu 1939 we Lwowie) – ukraińska działaczka społeczna, żona Wołodymyra Szuchewycza.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Inicjatorka i współzałożycielka pierwszych galicyjskich ukraińskich organizacji kobiecych, między innymi "Klubu Rusinek" (1893, pierwsza i długoletnia przewodnicząca) oraz Kobiecego Związku Przemysłowego "Trud" (1900-1914), przewodnicząca rady nadzorczej towarzystwa opiekującego się dziećmi "Ukrajinśka zachoronka" oraz "Towarystwa dla Opiky nad domasznioju prysłuhoju". Dyrektorka Instytutu dla Dziewcząt im. św. Olgi we Lwowie. Zabiegała o stworzenie internatów dla dziewcząt i otwarcie pierwszego ukraińskiego gimnazjum dla dziewcząt. Rozpoczęło działalność w 1906[1][2].

Wraz z mężem organizowała w 1887 badania archeologiczne na Wysokim Zamku oraz ukraińską część etnograficzną na Powszechnej Wystawie Krajowej we Lwowie[2].

Jej córka Darija Szuchewycz-Starosolska (ur. 1881) również była aktywną działaczką ruchu kobiecego w Galicji[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ryszard Tomczyk, Rusinki (Ukrainki) w austriackiej Galicji. Pomiędzy konserwatyzmem a radykalizmem, „Przegląd Zachodniopomorski”, 27 (2), 2012, s. 89–111.
  2. a b Shukhevych, Hermina, www.encyclopediaofukraine.com [dostęp 2022-03-17].