Heterozja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Heterozja (gr. hetérōsis – przekształcenie[1]), wigor mieszańców[2], wybujałość[potrzebne źródło], bujność mieszańców[3] – zjawisko polegające na zwiększeniu wartości fenotypowej cech ilościowych pierwszego pokolenia mieszańców w odniesieniu do homozygotycznych rodziców.

Heterozja jest fenotypowym skutkiem współdziałania genów u heterozygot[3]. Heterozja dotyczy głównie cech związanych z rozrodem[4] oraz szybkości rozwoju osobniczego (wzrost i masa ciała), a także większej odporności[3] na choroby i zdolności przystosowawczych do niekorzystnych czynników środowiskowych.

Najkorzystniejszym dla hodowcy zjawiskiem jest przewaga cech mieszańców pierwszego pokolenia nad wartością fenotypową rodzica reprezentującego rasę o wyższej wartości interesującej cechy. U zwierząt gospodarskich przewaga mieszańców pierwszego pokolenia nad średnią wartością fenotypową cechy rodziców waha się od 1-15%[potrzebne źródło]. W drugim pokoleniu uzyskanym z kojarzenia osobników pierwszego pokolenia efekt heterozji maleje wskutek zaniku korzystnego współdziałania genów allelicznych i nieallelicznych. Efekt heterozji jest zjawiskiem przeciwstawnym depresji inbredowej. Zjawisko wykorzystywane jest również w hodowli roślin[4][2].

Przypisy

  1. Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
  2. 2,0 2,1 Heterozja. portalwiedzy.onet.pl. [dostęp 2011-06-08].
  3. 3,0 3,1 3,2 Marzena Popielarska-Konieczna: Słownik szkolny : biologia. Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2003, s. 67. ISBN 83-7389-096-3.
  4. 4,0 4,1 Biologia : słownik encyklopedyczny. Warszawa: Wydawnictwo Europa, 2001, s. 106. ISBN 83-87977-73-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Mały słownik biologiczny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1972.
  2. Słownik wyrazów obcych PWN.. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1993. ISBN 83-01-08730-7.