Hideyoshi Obata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hideyoshi Obata
小畑 英良
Ilustracja
Rikugun-taishōgenerał Rikugun-taishō
generał
Data i miejsce urodzenia 2 kwietnia 1890
prefektura Osaka
Data i miejsce śmierci 11 sierpnia 1944
Guam
Przebieg służby
Lata służby 1911–1944
Siły zbrojne War flag of the Imperial Japanese Army.svg Cesarska Armia Japońska
Stanowiska dowódca
• 3. Armii Lotniczej
• 31. Armii
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
walki o Mariany
Odznaczenia
Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Złota i Srebrna Gwiazda Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Wielka Wstęga Orderu Świętego Skarbu (Japonia) (1888–2003) Pamiątkowy Medal Wstąpienia na Tron Cesarza Yoshihito (Japonia) Medal Zasługi Ustanowienia Państwa (Mandżukuo) Medal Japońskiego Czerwonego Krzyża dla Członka Specjalnego

Hideyoshi Obata (jap. 小畑 英良 Obata Hideyoshi?, ur. 2 kwietnia 1890 w prefekturze Osaka, zm. 11 sierpnia 1944 na Guam)generał Cesarskiej Armii Japońskiej (CAJ) w czasie II wojny światowej.

Biografia[edytuj]

W grudniu 1911 ukończył naukę w Akademii Armii Cesarskiej, uzyskując rangę porucznika kawalerii. W 1919 ukończył Akademię Sztabu Generalnego i awansował do stopnia kapitana kawalerii. Mając prawicowo-nacjonalistyczne przekonania wstąpił do reakcyjnego ugrupowania Frakcji Cesarskiej Drogi, na czele której stał Sadao Araki.

W latach 1923–1927 sprawował funkcję attaché wojskowego w ambasadzie japońskiej w Wielkiej Brytanii, a w latach 1927–1934 w Indiach Brytyjskich. W sierpniu 1934 otrzymał awans na pułkownika kawalerii i został odwołany do Japonii celem objęcia stanowiska w Sztabie Generalnym Armii Cesarskiej.

W marcu 1938 został awansowany na stopień generała majora, po czym został przeniesiony z kawalerii do lotnictwa. W sierpniu tego samego roku objął funkcję komendanta szkoły lotniczej w Akeno. W grudniu 1940 awansował do rangi generała porucznika. Z chwilą wybuchu wojny na Pacyfiku został przeniesiony na Tajwan jako dowódca 5. Skrzydła Lotniczego. W 1942 skierowano go na front birmański. W maju 1943 objął dowództwo 3. Armii Lotniczej, ale już w grudniu został odwołany do Tokio[1].

18 lutego 1944 został dowódcą 31. Armii, która wraz z 29. i 53. Dywizją została wyznaczona do obrony Marianów w obliczu nadciągających sił alianckich. W chwili rozpoczęcia inwazji amerykańskiej znajdował się poza swoją kwaterą główną na Saipanie, więc ustanowił nową – na wyspie Guam. Jednakże podczas bitwy o Guam jego słabe siły zostały szybko zdominowane przez liczniejsze i lepiej uzbrojone wojska amerykańskie. W rezultacie – wydawszy podwładnym rozkaz walki od ostatniego naboju – popełnił 11 sierpnia seppuku[2]. Pośmiertnie został awansowany do stopnia generała.

Wybrane odznaczenia[edytuj]

  • Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca – pośmiertnie
  • Złota i Srebrna Gwiazda Orderu Wschodzącego Słońca
  • Wielka Wstęga Orderu Świętego Skarbu
  • Pamiątkowy Medal Wstąpienia na Tron Cesarza Yoshihito
  • Medal Zasługi Ustanowienia Państwa (Mandżukuo)
  • Medal Japońskiego Czerwonego Krzyża dla Członka Specjalnego

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Trevor N. Dupuy: Encyclopedia of Military Biography. I B Tauris & Co Ltd, 1992. ISBN 1-85043-569-3.
  • Richard Fuller: Shokan: Hirohito’s Samurai. London: Arms and Armor, 1992. ISBN 1-85409-151-4.
  • Harry Gailey: The Liberation of Guam 21 July - 10 August. Presidio Press, 1988. ISBN 0-89141-651-X.
  • Hayashi Saburo, Alvin D. Cox: Kogun: The Japanese Army in the Pacific War. Quantico, VA: The Marine Corps Association, 1959.