Hieronim (Zacharow)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hieronim
Władimir Zacharow
arcybiskup rostowski i nowoczerkaski
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 1897
Moskwa
Data śmierci 14 grudnia 1966
arcybiskup rostowski i nowoczerkaski
Okres sprawowania 1962–1966
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia rostowska
Śluby zakonne 4 września 1925
Diakonat 20 września 1925
Prezbiterat 21 września 1925
Nominacja biskupia 28 grudnia 1944
Sakra biskupia 31 grudnia 1944
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 31 grudnia 1944
Miejscowość Moskwa
Miejsce Sobór Objawienia Pańskiego
Konsekrator Aleksy (Simanski)
Współkonsekratorzy Mikołaj (Jaruszewicz), Jan (Sokołow), Jan (Bratolubow)

Hieronim, imię świeckie Władimir Iwanowicz Zacharow (ur. 1897 w Moskwie, zm. 14 grudnia 1966) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył szkołę handlową w Moskwie (1916) i podjął wyższe studia na kierunku psychologia eksperymentalna, nigdy jednak nie uzyskał końcowego dyplomu. Wieczyste śluby mnisze złożył 4 września 1925. 20 września tego samego roku został wyświęcony na hierodiakona, zaś dzień później – na hieromnicha, w monasterze Spotkania Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej w Moskwie[1]. W 1926 został proboszczem parafii przy żeńskim Monasterze Sumarokowskim (gubernia kostromska). Następnie od 1928 do 1931 był proboszczem parafii św. Michała Archanioła w Zagorsku, od 1930 jako archimandryta[1].

Więzień łagrów w latach 1931–1935[1].

31 grudnia 1944 został wyświęcony na biskupa kiszyniowskiego i mołdawskiego. Ceremonia chirotonii odbyła się w moskiewskim soborze Objawienia Pańskiego, z udziałem konsekratorów: metropolity leningradzkiego Aleksego, metropolitów krutickiego i kołomieńskiego Mikołaja i kijowskiego i halickiego Jana oraz arcybiskupa iżewskiego i udmurckiego Jana[2]. Po trzech latach urzędowania biskup Hieronim został przeniesiony na katedrę riazańską, gdzie pozostawał ordynariuszem do lutego 1948. Następnie został przeniesiony powtórnie, tym razem do eparchii iżewskiej i udmurckiej. W 1952 został biskupem kujbyszewskim i syzrańskim[1]. W 1956 objął z kolei zarząd eparchii orłowskiej i briańskiej. Po sześciu latach Święty Synod przeniósł go do eparchii rostowskiej[1]. W 1962 otrzymał godność arcybiskupią, zaś rok później został nagrodzony prawem noszenia krzyża na kłobuku[1]. Urząd sprawował do śmierci w 1966[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Aleksy (Siergiejew)
Biskup kiszyniowski
1944 – 1947
Następca
Benedykt (Polakow)
Poprzednik
Dymitr (Gradusow)
Biskup riazański
1947 – 1948
Następca
Filaret (Lebiediew)
Poprzednik
Nikander (Wiktorow)
Biskup rostowski
1962 – 1966
Następca
Hilarion (Prochorow)