Hieronim Bobola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hieronim Bobola
Herb rodowy
Leliwa
Data urodzenia 1521
Data śmierci 1561
Ród Bobolowie
Rodzice Jan Bobola (zm. 1533)
Helena
Małżeństwo Katarzyna
Dzieci Andrzej, Jan, Wojciech

Hieronim Bobola herbu Leliwa z Piasków (ur. 1521, zm. 1561) – polski szlachcic, dowódca zamku w Niedzicy, obrońca przed natarciem wojsk Jana Zapoli, dziedzic Strachociny, Zmiennicy (kupionej w 1514) – dóbr koło Sanoka.

Rodzina Hieronima Boboli[edytuj | edytuj kod]

Syn Jana Boboli ze Strachociny i Heleny z Żurawicy. Pochodził z wielodzietnej rodziny.

Miał czterech braci: Jarosława, Stanisława, Krzysztofa- ożenionego z Elżbietą z Wielopolskich h. Starykoń (1520 – 1615), i Zbigniewa, oraz trzy siostry Zofię, Reginę i Annę Krzeszowską.

Został w 1540 r. po śmierci ojca, następcą dóbr królewskich Strachocinie, którą otrzymał w dożywotnią dzierżawę. Kupił też wieś Zminnicę i dzierżawił m. Złota koło Sandomierza.

Ożenił się z Katarzyną Bobolą, której król 4 marca przyznał w 1552 r. w dożywocie Strachocinę.

Miał trzech synów:

  • Andrzeja – w l. 1576 – 1604 proboszcza i przełożonego szpitala w Dubiecku- autora rękopiśmiennej historii kościoła w tym grodzie,
  • Jana – dziedzica po ojcu Strachociny, otrzymanej w 1582 r. od króla w dożywocie, uczestnika protestów ziemian przemyskich, (8 maja 1587 r. w Wiszni i 21 stycznia 1597 r. w Przemyślu), ożenionego z Zofią Mleczko (córką Jakuba Mleczki), z którą miał syna; Jana (1592-1635) i Remigiana uczestnika 1 maja 1617 pospolitego ruszenia ziemian sanockich.
  • Wojciecha – poległego 27 maja 1606 r. w Moskwie, w czasie zbrojnej napaści Moskali na wojsko polskie, stanowiące orszak Maryny Mniszchównej.

7 lutego 1616 r. jego żona Hieronima, Katarzyna Bobola; zrzekła się swych praw do własności ziemskich na rzecz swego syna Jana Boboli, który otrzymał Zmiennicę i w dzierżawę Krościenko Wyżne.

Burzliwe życie Hieronima Boboli[edytuj | edytuj kod]

Z bratem Jarosławem Bobolą z Piasków „szlachcicem -gołotą”, „nieosiadłym” w 1521 roku, dopuścił się na moście królewskim na Sanie pod Przemyślem rozboju, i poranił straż mostową, oraz zabił Rubina Powerskiego. W 1537 r. szesnaście lat później Jarosław Bobola skazany był na banicję za zabójstwo Jana z Gnojnicy. Dzięki protekcji uniknął z bratem miecza katowskiego i ustatkował się.

Hieronim Bobola z pożytkiem dla kraju wyładował swój temperament, gdy dzięki poparciu Hieronima Łaskiego, na wiosnę 1535 r otrzymał dowództwo „nad zamkiem dunajeckim” w Niedzicy i dzielnie go bronił przed Mirkowiczem i innymi sprzymierzeńcami Jana Zápolyi, a nawet wychodząc przeciw nim w pole, gromił ich zwycięsko.

Hieronim Bobola był opiekunem Jana Krzysztofa Tarnowskiego (1537-1567)- syna hetmana Jana Amora Tarnowskiego i wysłanego celem wychowania na dwór cesarza Ferdynanda (1503 – 1564 ) – arcyksięcia austriackiego.

Majątek Hieronima Boboli[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci ojca swego Jana Boboli, otrzymał w dzierżawę Strachocinę, (najpierw czasowo, później na stałe od 1540 r.). Za wstawieniem się kasztelana krakowskiego, Jana Tarnowskiego, 9 kwietnia 1541 r. uzyskał pozwolenie króla na kupno wójtostwa we wsi Zmiennica, (pow. Brzozów). Prócz tego dzierżawił wieś Złota, pod Sandomierzem. Żonie jego, Katarzynie Boboli, przyznał król 4 marca 1552 r. dożywocie Strachocinę.

Hieronim Bobola zmarł po 20 grudnia w 1561 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ks. Jan Popłatek T. J.:Błogosławiony Andrzej Bobola, ŻYCIE – MĘCZEŃSTWO – KULT, KRAKÓW 1936