Hieronim Kajsiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hieronim Kajsiewicz CR
Sługa Boży
prezbiter
Ilustracja
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 7 grudnia 1812
Giełgudyszki
Data śmierci 1873
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zmartwychwstańcy
Śluby zakonne 1842
Prezbiterat 1841

Hieronim Kajsiewicz (ur. 7 grudnia 1812 w Giełgudyszkach na Żmudzi, zm. 1873) – polski kaznodzieja, współzałożyciel zakonu zmartwychwstańców, pisarz religijny oraz Sługa Boży Kościoła katolickiego[1].

Pochodził z ubogiej szlachty, uczył się w szkole w Rosieniach, Sejnach. Następnie podjął studia na Uniwersytecie Warszawskim (prawo i literatura), których nie ukończył. Uczestniczył w powstaniu listopadowym jako gwardzista Gwardii Akademickiej i żołnierz. Po upadku powstania wyemigrował do Francji. Ukończył studia na wydziale teologicznym w Rzymie, po których przyjął święcenia kapłańskie w 1841 roku. W Wielkanoc 1842 roku wraz z czterema braćmi złożył śluby zakonne, dając w ten sposób początek Zgromadzeniu Zmartwychwstania Pańskiego. W 1850 latach był spowiednikiem w Rzymie Józefy Karskiej, współzałożycielki zgromadzenia Sióstr Niepokalanek i zajmowała go sprawa fundowania klasztorów i szkół ich w Polsce. Ksiądz Kajsiewicz zasłynął przede wszystkim jako kaznodzieja i spowiednik m.in. Cypriana Kamila Norwida czy Zygmunta Krasińskiego. Zmarł nagle na zawał serca w środę popielcową 1873 roku.

Jego najważniejsze homilie, kazania i mowy okolicznościowe ukazywały się na łamach „Przeglądu Poznańskiego”, „Tygodnika Katolickiego” i „Głosu Kapłańskiego”. W roku 1845 opublikował w Paryżu pierwsze zbiorowe wydanie kazań pt. Kazania i mowy przygodne[2][3]. Trzy lata później, także w Paryżu ukazało się drukiem drugie, poszerzone i uzupełnione wydanie Kazań i mów przygodnych, a we Wrocławiu tego samego roku Kazania na niektóre niedziele i święta w roku[4]. Pod koniec swego życia, w latach 1870-1872 wydał trzy tomy Pism:

  1. Kazania przygodne[5]
  2. Mowy przygodne. Nekrologi. Życiorys bł. Andrzeja Boboli[6]
  3. Rozprawy, listy z podróży. Pamiętnik o Zgromadzeniu[7]

H. Kajsiewicz był także autorem hymnu Gwardii Akademickiej. Jednak wiele jego pism i listów nadal czeka na wydanie.

Proces beatyfikacyjny[edytuj | edytuj kod]

Z inicjatywy Zgromadzenia Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa podjęto starania w celu wyniesienia jego na ołtarze. Proces informacyjny został rozpoczęty w 1956[8]. Odtąd przysługuje mu tytuł Sługi Bożego. Z uwagi na nie uzyskanie zezwolenia Stolicy Apostolskiej na rozpoczęcie procesu beatyfikacji tzw. nihil obstat, jego kontynuacja została zawieszona[8][1]. Postulatorem procesu jest o. Andrzej Gieniusz CR[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]