Hieronim Przepiliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hieronim Przepiliński
Ilustracja
Hieronim Przepiliński, okres legionowy
pułkownik intendent pułkownik intendent
Data i miejsce urodzenia 30 września 1872
Soroki
Data i miejsce śmierci 10 lipca 1923
Tatry
Przebieg służby
Lata służby 1914-1923
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia
Wojsko Polskie
Jednostki Legion Śląski
3 Pułk Piechoty
Stanowiska dowódca Legionu Śląskiego
oficer prowiantowy pułku
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie)

Hieronim Przepiliński (ur. 30 września 1872 w Sorokach, zm. 10 lipca 1923[1]) – nauczyciel, pułkownik intendent Wojska Polskiego, organizator i dowódca Legionu Śląskiego.

Życiorys[edytuj]

Kierownik szkół w Sokalu, Kańczudze, Bohorodczanach i Komarnie, a od 1910 kierownik Prywatnej Szkoły Wydziałowej Macierzy Szkolnej w Cieszynie. W 1912 współtworzył pierwszą męską i żeńską drużynę skautową na Śląsku Cieszyńskim. Był także prezesem gniazda Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" w Cieszynie.

W sierpniu 1914 organizował, a następnie dowodził Legionem Śląskim. W Legionach Polskich pełnił służbę jako oficer prowiantowy 3 Pułku Piechoty. Awansował kolejno na: podporucznika (16 października 1914 roku), porucznika (11 listopada 1914 roku) i kapitana prowiantowego (1 lipca 1916 roku)[2].

W 1918 został internowany przez władze austriackie i oskarżony w procesie byłych legionistów w Syhocie Marmaroskim.

Od 1918 roku służył w Wojsku Polskim. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Intendenturze Dowództwa Okręgu Generalnego „Pomorze”, a jego oddziałem macierzystym był wówczas Departament VII Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych[3]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 15. lokatą w korpusie oficerów intendentów, a jego oddziałem macierzystym był nadal Departament VII MSWojsk[4].

Zginął tragicznie w wypadku autobusu w Tatrach. Został pochowany na cmentarzu garnizonowym w Toruniu. W Cieszynie jego imieniem została nazwana jedna z ulic.

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 59 z 11 września 1923 roku, s. 560, tu podano, że zmarł w Toruniu.
  2. Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 63.
  3. Spis oficerów 1921 ↓, s. 17, 832, tu podano, że urodził się 30 września 1870 roku.
  4. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 337, tu także podano, że urodził się 30 września 1870 roku.

Bibliografia[edytuj]