Hilel Cajtlin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hilel Cajtlin
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1872
Korma
Data i miejsce śmierci 1942
Treblinka

Hilel Cajtlin (jid. ‏הלל צײַטלין‎; ur. 1872 w Kormie, zm. 1942 w Treblince) – polski myśliciel i pisarz konserwatywno-religijny narodowości żydowskiej, ojciec Arona (1889–1976) i Elchanana (1902–1941).

Podczas II wojny światowej został przesiedlony do getta warszawskiego, gdzie kontynuował działalność kulturalną, mimo że żył w biedzie. Tam przyjaźnił się także z Icchakiem Kacenelsonem. Podczas tzw. wielkiej akcji wysiedleńczej w 1942 został przewieziony na Umschlagplatz w tałesie. Zginął w obozie zagłady w Treblince.

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

Hilel Cajtlin pisał w języku hebrajskim i jidysz. Część jego twórczości została przetłumaczona na język polski. Był badaczem i popularyzatorem chasydyzmu.

  • 1938: Tojre-licht. Hojpt-jedojdes fun jidiszn dos un jidiszer etik
  • 1938: Szmuesn iber der habadiszer velt-banemung
  • 1936: Oro szel maszijach be-torat ha-braclawi
  • 1936: Demama wa-kol. Hegjonot, tochehot, giluje-neszama we-chisufe-maszijach
  • 1931: Gezangen cum Ejn-sof
  • 1930: Di rejd fun Jeszajahu ben Amoc. Wos er hot amol gezogt un wos er wolt hajnt zogn
  • 1930: Wos ich hob cu zogn dem jidiszn folk
  • 1928: Dawar le-amim. Hazon al gojim we-al mamlachot, ikre torat bene Noach we-szirot-tepilot al szelom ha-olam we-al sziwat ha-szechina limekoma
  • 1928: Sifran szel jehidim. Omek raz, zoch mahaszawa we-chiszron hanhaga u-maase le-neszamot bodedot ha-mecapot li-jeszuat olamim be-szanim ele szel „iweta de-mesziha”
  • 1922: Hasidut
  • 1921: Der alef-bejs fun jidntum
  • 1914: Baruch Szpinoza: hajaw, sefaraw we-szitato ha-filosofit 1
  • 1914: Baruch Szpinoza: hajaw, sefaraw we-szitato ha-filosofit 2
  • 1910: Ha-hasidut le-szitoteha u-zerameha
  • 1910: Szriftn

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]