Hipokorystyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hipokorystyk (hipokorystykum, hipokoristikon, hypocorisma, od greckiego czasownika ὑποκορίζεσθαι «hypokorízesthai» «nazywać pieszczotliwie»; przyrostki, rzeczowniki hipokorystyczne) – wyraz pieszczotliwy, świadczący o czułości mówiącego, sympatii i aprobacie, zwykle w formie zdrobniałej.

Przykłady:

  • Elżbieta – Ela, Elżunia
  • Małgorzata – Małgosia, Gosia
  • Weronika – Werka, Wera
  • Katarzyna – Kasia
  • kot – koteczek, kicia

Hiszpański:

  • José – Pepe
  • Francisco – Paco, Pancho, Curro, Kiko
  • Luis – Lucho
  • María del Rosario – Charo, Chayo
  • Consuelo – Chelo
  • Dolores – Lola

Kataloński:

  • Josep – Pep,
  • Joaquim – Quim,
  • Francesc – Cesc;
  • Joaquim – Ximo,
  • Jesús – Suso/Xuso,
  • Albert – Berto,
  • Vicent – Cento[1]

Czeski:

  • Adam – Áďa
  • Bohuslav, Bohumil – Bohuš, Bob
  • Jan – Honza, Jeník
  • Jósef – Pepik
  • Kateřina – Kačka
  • Stanislav – Staník

Rosyjski:

  • Swietłana – Swieta,
  • Michaił – Misza,
  • Siergiej – Sierioża,
  • Marija – Masza, Maszeńka/Mania

Japoński:

  • Keita – Keita-kun
  • Mao – Ma-chan
  • Reina – Reina-chan/Rei-chan
  • Taro – Taro-kun

Hebrajski:

  • David – Dudu
  • Chana – Chani
  • Israel – Srulik
  • Yehezkel – Hezi
  • Beniamin – Beni
  • Avraham – Avi
  • Itzhak – Itzik
  • Shmuel – Shmulik
  • Yosef – Sefi
  • Rivka – Rivi

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Onomástica de catalán (kat.). [dostęp 2015-09-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik Języka Polskiego PWN