Hipoteza ABC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hipoteza ABC (hipoteza Oesterle-Massera) – zagadnienie z teorii liczb. Po raz pierwszy problem został przedstawiony przez Józefa Oesterle i Davida Massera w 1985 roku.

Rozwiązaniem problemu ABC nazywana jest każda trójka, względnie pierwszych liczb całkowitych dodatnich, spełniających równość

Potęga ABC-rozwiązania to liczba

gdzie oznacza tzw. część bezkwadratową iloczynu czyli iloczyn wszystkich różnych czynników pierwszych liczb (Na przykład: bo w rozkładzie 4, 9 i 13 na czynniki pierwsze występują tylko 2, 3 i 13).

Na podstawie tego przykładu można stwierdzić, że liczba jest duża, gdy wszystkie trzy liczby dzielą się przez potęgi liczb pierwszych o dużych wykładnikach.

Hipoteza ABC to przypuszczenie:

Dla każdej liczby istnieje co najwyżej skończenie wiele rozwiązań typu spełniających warunek

W sierpniu 2012 Shinichi Mochizuki opublikował pracę, zawierającą dowód hipotezy [1]. Dowód jest w trakcie weryfikacji[2][3].

Poszukiwania[edytuj | edytuj kod]

W 2006 roku na wydziale matematyki Uniwersytetu w Leiden, we współpracy z holenderskim instytutem nauki w Kennislink rozpoczęto projekt ABC@home oparty na przetwarzaniu rozproszonym w infrastrukturze BOINC. Celem projektu jest szukanie dodatkowych trójek z

Konsekwencje[edytuj | edytuj kod]

W czasie badania hipotezy odkryto wiele ciekawych przypadków w teorii liczb. Oto niektóre z nich:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Shinichi Mochizuki: Inter-Universal Teichmüller Theory IV: Log-Volume Computations and Set-Theoretic Foundations. 2012-08.
  2. Phillip Ball. Proof claimed for deep connection between primes. „Nature”, 2012-09-10. 
  3. Barry Cipra. ABC Proof Could Be Mathematical Jackpot. „Science”, 2012-09-12. 
  4. A. Dąbrowski, On the diophantine equation Neuw Arch. Wisk. 14 (1996), no. 206, 931-939.
  5. M. Overholt, The diophantine equation Bull. London Math. Soc. 25 (1993), 104.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiktor Bartol, Witold Sadowski, O twierdzeniach i hipotezach. Matematyka według Delty, Warszawa 2005.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]