Hippazos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hippazos z Metapontu (gr. Ἵππασος) - pitagorejczyk żyjący w IV w. p.n.e. Jego filozofia opierała się na przekonaniu, że wszechświat jest ograniczony, a wszystko, co się w nim znajduje, jest w ciągłym ruchu. Według Demetriosa nie pozostawił po sobie żadnych pism[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Laertios 1984 ↓, ks. VIII, 84, s. 509.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]