Hiroko Nakamura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hiroko Nakamura
中村 紘子
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1944
Tokio
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP
Strona internetowa

Hiroko Nakamura (jap. 中村 紘子 Nakamura Hiroko?, ur. 25 lipca 1944 w Tokio)japońska pianistka; laureatka IV nagrody na VII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1965)[1].

Życiorys[edytuj]

Wykształcenie[edytuj]

Na fortepianie grała od najmłodszych lat[2]. Początkowo uczyła się w szkole muzycznej Toho Gakuen School of Music. W 1960 roku rozpoczęła studia w Konserwatorium Muzycznym w Tokio. W 1963 roku została pierwszą japońską studentką, która otrzymała stypendium na Juilliard School of Music. Swe umiejętności doskonaliła m.in. u Zbigniewa Drzewieckiego i Nikity Magaloffa[3].

Kariera pianistyczna[edytuj]

W 1960 roku zadebiutowała z orkiestrą i została solistką podczas światowego tournée Orkiestry Symfonicznej NHK. W 1961 roku wystąpiła w Festival Tokyo Metropolitan. Ponadto brała udział w kilku konkursach pianistycznych[4]:

Jej grę podczas Konkursu Chopinowskiego wysoko ocenił m.in. Tadeusz Kaczyński[5]. Sukces w Warszawie sprawił, że w 1966 wzięła udział w tournée Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Narodowej pod batutą Witolda Rowickiego. Występowała z wieloma słynnymi orkiestrami w wielu krajach Europy, Ameryki Północnej i Azji. W sezonie artystycznym 1999/2000 odbyła tournée po Europie i Stanach Zjednoczonych[6]. W 2000 roku grała podczas ceremonii pogrzebowej japońskiego premiera Keizō Obuchiego[7]. W całej karierze dała ponad 3 700 koncertów[2].

Była jurorem wielu konkursów pianistycznych, m.in. czterech Konkursów Chopinowskich (XII, XIII, XIV i XV), Konkursów Van Cliburna, Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Piotra Czajkowskiego, Międzynarodowego Mistrzowskiego Konkursu Pianistycznego im. Artura Rubinsteina, a także konkursów w Lizbonie i Santander[6][8]. Autorka kilku książek z dziedziny muzykologii[2].

Laureatka licznych nagród i odznaczeń. W 1993 roku została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[6]. Otrzymała też złoty medal od Arthur Rubinstein International Music Society[8].

Repertuar i dyskografia[edytuj]

W jej repertuarze znajdują się dzieła Fryderyka Chopina, Roberta Schumanna, Claude'a Debussy'ego, Georga Fridricha Händla, Siergieja Prokofiewa, Ferenca Liszta, Ludwiga van Beethovena, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Piotra Czajkowskiego i Siergieja Rachmaninowa[6].

W trakcie swojej kariery nagrała ponad 50 płyt[2].

Przypisy

  1. S. Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, s. 88.
  2. a b c d Hiroko Nakamura: Biography (ang.). japanarts.co.jp. [dostęp 2016-05-07].
  3. S. Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 260–262.
  4. S. Dybowski, op. cit., s. 260.
  5. S. Dybowski, op. cit., s. 260–261.
  6. a b c d S. Dybowski, op. cit., s. 262.
  7. Legendary Japanese Pianist Conducts Master Class At Yamaha Piano Salon (ang.). usa.yamaha.com. [dostęp 2016-05-07].
  8. a b Hiroko Nakamura – Biography (ang.). arims.org.il. [dostęp 2016-05-07].

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 260–262, ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, ISBN 83-212-0443-0.