Histatyny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Histatynybiałka odkryte w ślinie, które mają działanie obronne przed patogenami. Ich działanie polega na tworzeniu porów z błonach komórkowych komórek atakowanych, co powoduje lizę tych komórek. Nazwa białek wywodzi się od wysokiej zawartości histydyny w ich strukturze I-rzędowej. Do grupy histatyn zaliczają się 24 związki, numerowane od 1 do 24, lub zapisywanych w skrócie HIS1 do HIS24 (lub Hst1 do Hst24). Na drodze biosyntezy z udziałem rybosomów powstaje tylko HIS1 i HIS3, pozostałe są prawdopodobnie efektem proteolizy tamtych dwóch lub spliceingu alternatywnego[1][2].

Za główną funkcję histatyn uznaje się przeciwdziałanie grzybicom. Są stosowane jako leki przeciwgrzybicze, a od innych odróżniają się niską toksycznością[1].

Ich mechanizm działania opiera się na agregacji w błonie komórkowej i błonie mitochondrium (co powoduje powstawanie porów i zaburzanie równowagi jonowej) i wtórnej aktywacji receptorów purynergicznych, prowadzących do śmierci komórki. Potrafią także generować reaktywne formy tlenu[1][3].

Histatyny hamują także aktywność lipopolisacharydu (LPS), który odpowiada za zlepianie się komórek bakterii gram-ujemnych[4].

Histatyna 1 poprawia zdolności tytanowych implantów stomatologicznych do zintegrowania się z tkankami zęba[5].

Przypisy

  1. a b c WojciechW. Kamysz WojciechW., MarcinM. Okrój MarcinM., JerzyJ. Łukasiak JerzyJ., AnnaA. Kędzia AnnaA. i inni, Histatins – histidine-rich salivary proteins, „Nowa Stomatologia”, .
  2. MassimoM. Castagnola MassimoM., RosannaR. Inzitari RosannaR., Diana ValeriaD.V. Rossetti Diana ValeriaD.V., ChiaraCh. Olmi ChiaraCh., TizianaT. Cabras TizianaT. i inni, A Cascade of 24 Histatins (Histatin 3 Fragments) in Human Saliva SUGGESTIONS FOR A PRE-SECRETORY SEQUENTIAL CLEAVAGE PATHWAY, „Journal of Biological Chemistry”, 279 (40), 2004, s. 41436–41443, DOI10.1074/jbc.M404322200, ISSN 0021-9258, PMID15272024 (ang.).
  3. KevinK. Kavanagh KevinK., SusanS. Dowd SusanS., Histatins: antimicrobial peptides with therapeutic potential, „Journal of Pharmacy and Pharmacology”, 56 (3), 2004, s. 285–289, DOI10.1211/0022357022971, ISSN 2042-7158 (ang.).
  4. K.K. Sugiyama K.K., Anti-lipopolysaccharide activity of histatins, peptides from human saliva, „Experientia”, 49 (12), 1993, s. 1095–1097, DOI10.1007/BF01929920, ISSN 0014-4754 (ang.).
  5. I. A. vanI.A. Dijk I. A. vanI.A., A. F.A.F. Beker A. F.A.F., W.W. Jellema W.W., K.K. Nazmi K.K., G.G. Wu G.G. i inni, Histatin 1 Enhances Cell Adhesion to Titanium in an Implant Integration Model, „Journal of Dental Research”, 2016, s. 22034516681761, DOI10.1177/0022034516681761, ISSN 1544-0591, PMID27941125 [dostęp 2017-02-20].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.