Hiszpański pies dowodny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hiszpański pies dowodny
Perro agua.jpg
Hiszpański pies dowodny
Inne nazwy hiszpański pies wodny, Perro de agua español
Kraj pochodzenia Hiszpania
Wymiary
Wysokość Psy: 44–50 cm
Suki: 40–46 cm
Masa Psy: 18–22 kg
Suki: 14–18 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa VIII, sekcja 3,
wzorzec nr 336
Wzorce rasy
FCI

Hiszpański pies dowodny[1], popularnie zwany też hiszpańskim psem wodnym – jedna z ras psów należąca do grupy VIII (psy aportujące, płochacze, psy wodne) sekcji 3 (psy wodne). Podlega próbom pracy[2].

Rasę tę spotyka się na wybrzeżach Europy, ale głównie w Andaluzji. Wraz z osadnikami dostały się na wschodnie wybrzeże Ameryki.

Przydatność[edytuj | edytuj kod]

Pies stróżujący i do polowań, z entuzjazmem pływa i aportuje z wody wszystko. Coraz częściej przedstawicieli tej rasy przeznacza się do towarzystwa (psy rodzinne).

Charakter[edytuj | edytuj kod]

Jest to rasa inteligentna i wszechstronna, czujna, ale zarazem przyjacielska. Nadaje się na psa rodzinnego, jest bowiem łagodny i wierny, do obcych odnosi się z dystansem. Hiszpański pies wodny jest jak większość spanieli wesoły, miły i towarzyski.

Szata[edytuj | edytuj kod]

Ma kudłatą sierść, którą należy od czasu do czasu strzyc lub wyskubywać. Dopuszczalnymi umaszczeniami u tej rasy są jednobarwne: białe, czarne lub brązowe i dwubarwne: biało-czarne i biało-brązowe.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. wzorzec rasy na stronach ZKwP
  2. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 330.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.