Horochów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Horochów
Горохів
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Volhynian Oblast.svg wołyński
Rejon horochowski
Data założenia 1240
Prawa miejskie 1939[1]
Burmistrz Wiktor Hodyk
Powierzchnia 11,22 km²
Populacja (2018)
• liczba ludności

9134[2]
Nr kierunkowy +380 3379
Kod pocztowy 45700-45702
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu wołyńskiego
Horochów
Horochów
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Horochów
Horochów
Ziemia50°29′58″N 24°45′54″E/50,499444 24,765000
Portal Portal Ukraina

Horochów (ukr. Горохів, Horochiw) – miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, siedziba rejonu horochowskiego. Stacja kolejowa[1].

Prywatne miasto szlacheckie położone było w XVI wieku w województwie wołyńskim[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Horochów w 1917

W 1450 roku król Kazimierz IV Jagiellończyk podarował Horochów z okolicznymi włościami Olizarowi Szyłowiczowi.

W 1650 roku miasto wraz z 4 wsiami należało do rodu Warszyckich, w końcu XVIII wieku do Poniatowskich. W 1777 istniał tu teatr dworski. W 1795 roku trafiło w ręce rodu Strojnowskich.

Pod rozbiorami siedziba gminy Horochów(ukr.) w powiecie włodzimierskim guberni wołyńskiej.

W 1816 roku Horochów zwiedził i opisał Julian Ursyn Niemcewicz w „Podróżach historycznych”.

Podczas I wojny światowej, w latach 1916-1917, przez Horochów przebiegał front austriacko-rosyjski a okolice miasta były areną zaciętych walk[4].

Przedwojenny herb

W II Rzeczypospolitej Horochów był siedzibą powiatu horochowskiego w województwie wołyńskim. W 1937 roku w mieście mieszkało 7800 osób, z czego 40% stanowili Żydzi.

24 czerwca 1941 roku miasto zostało zajęte przez Wehrmacht. 12 sierpnia 1941 roku SD z Łucka przy udziale ukraińskich schutzmanów rozstrzelało 300 Żydów. W październiku 1941 roku Niemcy utworzyli w Horochowie getto dla ludności żydowskiej. 8 września 1942 roku getto zostało „zlikwidowane” przez oddział SD z Łucka przy współudziale niemieckiej żandarmerii i ukraińskiej policji. Rozstrzelano około 3 tys. Żydów, których pochowano w zbiorowej mogile wykopanej dzień wcześniej przez ludność ukraińską około 1 km na południe od miasta[5].

Podczas rzezi wołyńskiej Horochów stanowił schronienie dla około 1200 polskich uciekinierów z okolicznych wsi. Korzystając z tego Niemcy utworzyli w mieście 150 osobowy Schutzmannschaft złożony z Polaków, który zwalczał Ukraińską Powstańczą Armię i bronił miasto przez napadami[6].

W styczniu 1944 roku Niemcy wycofali się z Horochowa ewakuując także schutzmanów oraz polską ludność. Miasto zostało zajęte 18 lipca 1944 roku przez wojska radzieckie 1 Frontu Ukraińskiego[7].

W 1989 liczyło 9329 mieszkańców[8][1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego z 1844 r.
  • pałac – wybudowany w stylu empire przez rodzinę Strojnowskich. Na początku XIX wieku pałac posiadał bogate zbiory sztuki, które następnie trafiły do pałacu w Dzikowie, własności Tarnowskich. Na początku XX wieku w ocalałym skrzydle obiektu znajdował się urząd starostwa[9].

Urodzeni w Horochowie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Горохов // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 1. М., "Советская энциклопедия", 1991. стр.326
  2. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.15
  3. Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 162.
  4. Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Łuck 1929 |data dostępu =2010-02-18
  5. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ​ISBN 978-5-8243-1296-6​, s. 233
  6. Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, „Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945”, Warszawa 2000, ​ISBN 83-87689-34-3​, s.194.
  7. ВОВ-60 - Сводки
  8. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  9. dr Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Łuck - Horochów - Stojanów. wolyn.ovh.org. [dostęp 26.11.2013].

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]