Horses (album)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Horses
Album studyjny Patti Smith
Wydany 13 grudnia 1975
Nagrywany Electric Lady Studios, Nowy Jork
Gatunek punk rock, art rock, rock garażowy
Długość 43:10
Wydawnictwo Arista Records
Producent John Cale
Album po albumie
Single z albumu Horses
  1. Gloria
    Wydany: 26 stycznia 1976

Horses - debiutancki album studyjny wokalistki Patti Smith, wydany 13 grudnia 1975 roku przez Arista Records. Album, łączący w sobie cechy prostego rock and rolla i wolnej poezji Smith zawartej w tekstach piosenek, spotkał się z bardzo pozytywną krytyką.[1] Pomimo decyzji niepromowania krążka przez single, płyta zdobyła komercyjny sukces, osiągając 47 miejsce amerykańskiej listy przebojów Billboard 200 w dniu 7 lutego 1976.[2]

Horses jest oceniany przez krytyków jako jeden z najlepszych i najbardziej inspirujących amerykańskich albumów punkowych oraz jako jeden z najlepszych albumów wszech czasów. W 2003 roku został sklasyfikowany na 44. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone.[3]

Horses jest także główną inspiracją dla artystów post-punkowych i alternatywy, szczególnie dla Siouxsie and the Banshees, Courtney Love, The Smiths i Garbage.

Produkcja i nagrywanie[edytuj | edytuj kod]

W 1975, Patti Smith i jej zespół byli ulubieńcami nowojorskiej undergroundowej sceny muzycznej, razem z takimi zespołami jak Blondie i the Ramones. Zespół zwrócił na siebie uwagę Clive'a Davisa, szefa nowej wytwórni muzycznej Arista. Smith ostatecznie podpisała kontrakt z wytwórnią.[4][5] Nagrywanie debiutanckiego albumu Horses rozpoczęło się później tego roku, z zespołem w składzie: Jay Dee Daugherty (perkusja), Lenny Kaye (gitara), Ivan Kral (gitara basowa) i Richard Sohl (keyboard).[4][6] Smith zadecydowała, że producentem płyty zostanie walijski muzyk John Cale z zespołu The Velvet Underground, po usłyszeniu jego solowego krążka Fear.[4]

Według artystki, Horses było próbą "stworzenia nagrania, które spowodowałoby, że niektóre osoby nie czułyby się już samotne. Było to stworzone dla takich ludzi, którzy byli jak ja, inni... Moim celem nie był cały świat. Nie starałam się stworzyć hitu."[7] Sesje nagraniowe do albumu często prowadziły do sporów między Smith a Johnem Cale'm, ponieważ każde z nich przyzwyczajone było do różnych metod współpracy w studiu.[4] W trakcie ukończenia nagrań Smith i jej zespół odrzucali całkowicie sugestie Cale'a co do ostatecznej formy płyty, wprowadzając swoje własne.[4] W wywiadzie z 1976 dla magazynu Rolling Stone, Smith opisała swoje doświadczenie:

Quote-alpha.png
Mój bezsprzeczny wybór Johna jako producenta był taki sam, jak mój wybór poezji Rimbauda. Zobaczyłam okładkę poematów Rimbauda z jego zdjęciem, i stwierdziłam, że wygląda na niej fajnie, zupełnie tak jak Bob Dylan. Więc Rimbaud stał się moim ulubionym poetą. Tak samo spojrzałam na okładkę (albumu Johna Cale'a) Fear i spodobała mi się. Myślę, że wybrałam go, bo jego utwory świetnie brzmiały. Ale postawiłam na złego gościa. Tak naprawdę szukałam dobrego technika. Zamiast tego, dostałam totalnego artystycznego maniaka. [...][8]

Cale określił później Smith jako "osobę z niewyparzonym językiem, która poradzi sobie w każdej sytuacji". Jako producent chciał ująć na nagraniu energię, jaką wyzwalała z siebie artystka na żywo, dodając, że "w języku Patti było wiele siły - takiej, jakiej pojawia się, gdy dwa obrazy rywalizują ze sobą".[9] Artysta opisał ich relację podczas nagrań jako "spotkanie niepowstrzymanej siły z niemożliwym do przesunięcia obiektem".[9] Mimo wielu obiekcji Smith wyraziła później podziękowania dla Cale'a, stwierdzając, że "pomógł im w narodzinach zespołu", i nazywając producenta "swoim bratem, który zawsze poda mi pomocną dłoń."[9]

Muzyka i teksty piosenek[edytuj | edytuj kod]

Według Smith, album Horses miał być "trójakordowym rockiem połączonym z mocą słów". Steve Huey z serwisu AllMusic określa płytę jako "zdecydowanie pierwszy art punkowy album."[5] Brzmienie zespołu Smith, prowadzone przez gitarzystę Lenny'ego Kaye, przypominało rocka garażowego, oraz użycie prostych struktur melodycznych złożonych z kilku akordów odnosiło się do stylu charakterystycznego dla sceny punk rockowej, z której wywodziła się grupa.[10] Smith użyła improwizowanego stylu grupy jako podkładu dla jej poezji.[10] Horses było zainspirowane takimi gatunkami muzycznymi jak rock and roll, reggae i jazz.[11] Wpływ reggae słychać szczególnie na utworze "Redondo Beach",[4] podczas gdy "Birdland", kompozycja improwizowana, brzmiała bardziej jazzowo. 

Teksty piosenek na płycie odnoszą się do francuskiego nurtu symbolizmu, a szczególny wpływ wywarły dzieła Charlesa Baudelaire'a, Williama Blake'a, oraz wielkiego idola Smith, Arthura Rimbauda. Teksty miały oddawać "rewolucjonistyczną duszę" poezji Rimbauda i energię poezji Beat Generation.[12] Utwory takie jak "Redondo Beach", "Free Money" i "Kimberly" były inspirowane wspomnieniami związanymi z rodziną Smith, natomiast "Break It Up" i "Elegie" zostały napisane z myślą o idolach wokalistki. "Redondo Beach" opowiada w symboliczny sposób o zaginięciu siostry Patti, Lindy, w dzień po kłótni obu sióstr, natomiast "Kimberly" zostało dedykowane i nazwane ku pamięci drugiej siostry artystki. [13] "Free Money" jest wspomnieniem z dzieciństwa piosenkarki, spędzonego w New Jersey.[13]

"Break It Up" opowiada o wokaliście The Doors, Jimie Morrisonie, i o zobaczeniu grobu artysty w Paryżu.[14] "Elegie" opowiadało o fascynacji autorki gitarzystą Jimem Hendrixem.[13] Tekst "Birdland" opiera się na wspomnieniu Petera Reicha z 1973 zatytułowanego A Book of Dreams, które opowiada o austriackim psychoanalityku Wilhelmie Reichu.[15] Smith wspomina, że podczas nagrywania tego utworu wyobraziła sobie duszę Jimiego Hendrixa, obserwującą ją i jej zespół podczas nagrania. Horses zawiera także dwie interpretacje piosenek innych artystów: "Gloria", radykalny cover zespołu Them, zawierający fragmenty poematu Smith pod tytułem "Oath", oraz "Land", w którym zamieszczono pierwszą zwrotkę "Land of a Thousand Dances" Chrisa Kennera i który ma oddawać cześć Arthurowi Rimbaudowi.[16]

Okładka albumu[edytuj | edytuj kod]

Fotografia na okładce Horses została wykonana przy użyciu naturalnego światła przez amerykańskiego fotografa Roberta Mapplethorpe, bliskiego przyjaciela Patti Smith, w apartamencie Greenwich Village należącym do Sama Wagstaffa, partnera fotografa.[17][18] Na okładce przedstawiona jest Smith, ubrana w prostą, białą koszulę i czarne spodnie, przewieszająca przez ramię czarną kurtkę.[18] Na kurtce widoczna jest przypinka w kształcie konia, którą Smith otrzymała od przyjaciela, Allena Laniera.[18] Smith opisała jej pozę na okładce jako "mieszankę Baudelaire'a i Sinatry."[19] Wytwórnia muzyczna żądała wielu zmian na okładce, lecz artystka zignorowała te prośby.[17] Biało-czarna kolorystyka i poza 'unisex' miała być sprzeciwem wobec ówczesnego promowania typowych piosenkarek,[20] mimo iż Smith stwierdziła, że "to nie było wielkie stanowisko. To po prostu sposób, w jaki się ubieram.[19]

Pisarka Camille Paglia opisała okładkę albumu jako "jedno z najlepszych zdjęć kiedykolwiek robionych kobiecie".[21]

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

  1. "Gloria" (Patti Smith, Van Morrison) – 5:57
  2. "Redondo Beach" (Smith, Richard Sohl, Lenny Kaye) – 3:26
  3. "Birdland" (Smith, Sohl, Kaye, Ivan Kral) – 9:15
  4. "Free Money" (Smith, Kaye) – 3:52
  5. "Kimberly" (Smith, Allen Lanier, Kral) – 4:27
  6. "Break It Up" (Smith, Tom Verlaine) – 4:04
  7. "Land of a Thousand Dances" (Smith, Chris Kenner) – 9:25
  8. "Elegie" (Smith, Lanier) – 2:57

Wykonawcy[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na listach przebojów[edytuj | edytuj kod]

Lista (1976) Pozycja
Holandia 18[22]
USA 47[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. William Ruhlmann: Allmusic Album Review (ang.). Allmusic. [dostęp 2016-10-14].
  2. a b Patti Smith Billboard Chart History (ang.). Billboard Magazine. [dostęp 2016-10-14].
  3. Rolling Stone (USA) Lists – The Rolling Stone Top 500 Albums (ang.). rocklistmusic.co.uk. [dostęp 2010-05-22].
  4. a b c d e f Simon Reynolds: 'Even as a child, I felt like an alien' (ang.). The Observer, 22 maja 2005. [dostęp 2016-10-15].
  5. a b Steve Huey: Patti Smith (ang.). AllMusic. [dostęp 2016-10-15].
  6. Holly Williams: Patti Smith's Horses: Lenny Kaye, Viv Albertine and more pay homage to the iconic album (ang.). The Independent, 3 maja 2015. [dostęp 2016-10-15].
  7. Intersections: Patti Smith, Poet Laureate of Punk. NPR, 12 kwietnia 2004. [dostęp 2016-10-15].
  8. Dave Marsh: Patti Smith: Her Horses Got Wings, They Can Fly (ang.). Rolling Stone, 1 stycznia 1976. [dostęp 2016-10-15].
  9. a b c Lucy O'Brien: How We Met (ang.). The Independent, 25 sierpnia 1996. [dostęp 2016-10-15].
  10. a b Adding Punk Attitude to the Mix, 1974–1988. W: James E. Perone: The Album: A Guide to Pop Music's Most Provocative, Influential, and Important Creations. 2012. ISBN 0-313-37906-8. (ang.)
  11. Laura Barton: Patti Smith: punk's poet laureate heads back on the road for her sins (ang.). The Guardian, 17 kwietnia 2015. [dostęp 2016-10-15].
  12. Steve Klinge: Patti Smith Complete: Lyrics, Reflections, & Notes For The Future (ang.). CMJ New Music Monthly, kwiecień 1999. [dostęp 2016-10-15].
  13. a b c Simon Reynolds: Patti Smith: Horses. Wyd. 103. grudzień 2005. (ang.)
  14. Nick Johnstone: Patti Smith: A Biography. 2012. ISBN 978-0-85712-778-5. (ang.)
  15. Louis Arp: Patti Smith – Horses. Sputnikmusic, 26 listopada 2005. [dostęp 2016-10-15].
  16. Mark Paytress: Break It Up: Patti Smith's Horses and the Remaking of Rock 'n' Roll. 2006. ISBN 0-749-95107-9. (ang.)
  17. a b Storm Thorgerson, Aubrey Powell: 100 Best Album Covers: The Stories Behind the Sleeves. 1999. ISBN 0-7894-4951-X. (ang.)
  18. a b c Patti Smith: Just Kids. 2012. ISBN 0-060-93622-3. (ang.)
  19. a b Greg Kot: Patti Smith on literary heroes, role models and Sinatra (ang.). Carroll County Times, 24 października 2014. [dostęp 2016-10-15].
  20. The Image: Patti Smith by Robert Mapplethorpe. A First Class Riot. [dostęp 2016-10-15].
  21. Paglia, Camille (1992). Sex, Art and American Culture: New Essays, ​ISBN 978-0-679-74101-5​. Strona 45 (ang.)
  22. Patti Smith "Horses" Dutch Charts (niderl.). dutchcharts.nl. [dostęp 2016-10-15].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Horses/Horses