Horst Seehofer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Horst Seehofer
12-07-17-landtagsprojekt-bayern-RalfR-001.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1949
Ingolstadt
Prezydent Republiki Federalnej Niemiec (p.o.)
Okres od 17 lutego 2012
do 18 marca 2012
Przynależność polityczna Unia Chrześcijańsko-Społeczna
Poprzednik Christian Wulff
Następca Joachim Gauck
Premier Bawarii
Okres od 27 października 2008
Przynależność polityczna Unia Chrześcijańsko-Społeczna
Poprzednik Günther Beckstein
Przewodniczący Bundesratu
Okres od 1 listopada 2011
do 31 października 2012
Przynależność polityczna Unia Chrześcijańsko-Społeczna
Poprzednik Hannelore Kraft
Następca Winfried Kretschmann
Signature of Horst Seehofer.png
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RFN Bawarski Order Zasługi Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia)

Horst Lorenz Seehofer (ur. 4 lipca 1949 w Ingolstadt[1]) – niemiecki polityk, minister w rządach federalnych i długoletni deputowany do Bundestagu, od 2008 premier Bawarii i przewodniczący Unii Chrześcijańsko-Społecznej, w kadencji 2011–2012 przewodniczący Bundesratu, od 17 lutego do 18 marca 2012 pełniący obowiązki prezydenta Niemiec.

Życiorys[edytuj]

Po ukończeniu szkoły średniej podjął pracę w administracji lokalnej w Ingolstadt, zaczynając jako goniec[2] i stopniowo obejmując wyższej rangi stanowiska[3]. W 1979 ukończył studium menedżerskie w Verwaltungs- und Wirtschaftsakademie w Monachium[4].

W 1969 wstąpił do chadeckiej młodzieżówki Junge Union, w 1971 został natomiast członkiem Unii Chrześcijańsko-Społecznej[3]. W 1980 po raz pierwszy został wybrany na posła do Bundestagu z okręgu obejmującego jego rodzinną miejscowość. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w 1983, 1987, 1990, 1994, 1998, 2002 i 2005, zasiadając w niższej izbie niemieckiego parlamentu do 2008[5]. W 1983 został rzecznikiem CSU ds. polityki społecznej, od 1989 do 1992 był parlamentarnym sekretarzem stanu w resorcie pracy i polityki społecznej. Od maja 1992 do października 1998 sprawował urząd ministra zdrowia w gabinetach rządach Helmuta Kohla[5]. Od września 1994 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego CSU[1]. W listopadzie 2005 powrócił do rządu federalnego, Angela Merkel powierzyła mu wówczas urząd ministra rolnictwa, polityki żywnościowej i ochrony konsumentów, który sprawował do października 2008[5].

W wyborach regionalnych w 2008 chadecy utracili większość w bawarskim parlamencie, co stanowiło najgorszy wynik partii od kilkudziesięciu lat[2]. W konsekwencji przewodniczący CSU Erwin Huber i premier Günther Beckstein zrezygnowali ze swoich funkcji[6]. 25 października 2008 Horst Seehofer został nowym przewodniczącym Unii Chrześcijańsko-Społecznej[1], a dwa dni później powołano go na premiera Bawarii[3].

W listopadzie 2008 został ponadto członkiem Bundesratu, od 1 listopada 2011 do 31 października 2012 przewodniczył tej izbie[3]. 17 lutego 2012, po rezygnacji Christiana Wulffa z urzędu prezydenta Niemiec, przejął obowiązki głowy państwa[7]. Wykonywał je do 18 marca 2012, kiedy to urząd prezydenta Niemiec objął Joachim Gauck.

W wyborach regionalnych w 2013 CSU odzyskała większość bezwzględną w landtagu. Horst Seehofer uzyskał mandat z obszaru obejmującego powiat Neuburg-Schrobenhausen, a następnie ponownie objął urząd premiera Bawarii[8].

Jest żonaty, ma czwórkę dzieci[5].

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Horst Seehofer: Biografie (niem.). csu-landesgruppe.de. [dostęp 2016-07-07].
  2. a b Horst Seehofer – Alpha male (ang.). politico.eu, 5 lutego 2014. [dostęp 2016-07-07].
  3. a b c d Horst Seehofer (niem.). bundesrat.de. [dostęp 2016-07-07].
  4. Ein Wall aus Witz, eine Mauer des Lächelns (niem.). 17 maja 2010. [dostęp 2016-07-07].
  5. a b c d Der Bayerische Ministerpräsident: Horst Seehofer (niem.). bayern.de. [dostęp 2016-07-07].
  6. Second CSU leader quits, raising risks for Merkel (ang.). reuters.com, 1 października 2008. [dostęp 2016-07-07].
  7. President Wulff resigns (ang.). thelocal.de, 17 lutego 2012. [dostęp 2016-07-07].
  8. Seehofer, Horst (niem.). bayern.landtag.de. [dostęp 2016-07-07].
  9. Cidadãos Estrangeiros Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). presidencia.pt. [dostęp 2016-07-07].