Horst Sindermann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Horst Sindermann
Bundesarchiv Bild 183-1989-0901-042, Berlin, außerordentliche Volkskammertagung.jpg
Data i miejsce urodzenia 5 września 1915
Drezno
Data i miejsce śmierci 20 kwietnia 1990
Berlin
Przewodniczący Izby Ludowej NRD
Okres od 29 października 1976
do 13 listopada 1989
Przynależność polityczna Socjalistyczna Partia Jedności Niemiec
Poprzednik Gerald Götting
Następca Günther Maleuda
Premier NRD
Okres od 3 października 1973
do 29 października 1976
Przynależność polityczna Socjalistyczna Partia Jedności Niemiec
Poprzednik Willi Stoph
Następca Willi Stoph

Horst Sindermann (ur. 5 września 1915 w Dreźnie, zm. 20 kwietnia 1990 w Berlinie) – niemiecki działacz komunistyczny, wicepremier (1971–1973), premier (1973–1976) i przewodniczący Izby Ludowej NRD (1976–1989).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie działacza saksońskiej SPD Karla Sindermanna, brat Kurt Sindermann wykonywał w latach 1929–1933 mandat radnego landtagu w Dreźnie. Horst Sindermann wstąpił w 1929 do Komunistycznej Związku Młodzieży Niemiec (niem. Kommunistischer Jugendverband Deutschlands, KJVD). W 1933 został aresztowany i skazany na kilka miesięcy za udział w ruchu antynazistowskim. W 1935 oskarżony o zdradę ojczyzny i skazany na sześć lat więzienia, a następnie uwięziony w KL Sachsenhausen i Mauthausen. W 1946 przystąpił do SED. Pracował jako dziennikarz i redaktor naczelny drezdeńskiej "Sächsische Volkszeitung", chemnitzkiej "Volksstimme", następnie hallskiego pisma "Freiheit" (1950–1953).

W latach 1953–1963 zatrudniony w aparacie SED jako główny agitator partyjny, następnie był I sekretarzem powiatowej organizacji SED w Halle (1963–1971). Od 1971 do 1973 pełnił obowiązki wicepremiera NRD, a 3 października 1973 Izba Ludowa wybrała go nowym premierem, którym pozostał do 29 października 1976.

W latach 1963-1989 wykonywał mandat posła do Izby Ludowej. Po odejściu z funkcji prezesa rady ministrów został wybrany przewodniczącym Izby Ludowej NRD, którym pozostał do 1989, będąc formalnie trzecią osobą w państwie.

3 grudnia 1989 został wykluczony z SED i osadzony w areszcie, jednak nie wysunięto w stosunku do niego zarzutów. Zmarł na wiosnę 1990 nie doczekawszy zjednoczenia NRD z RFN.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wer war wer in der DDR? 4. Ausgabe. Ch. Links Verlag, Berlin 2006, ​ISBN 3-86153-364-2​, Band 2.