Hoszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hoszów
Hoszów
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat bieszczadzki
Gmina Ustrzyki Dolne
Liczba ludności (2010-12-31) 298[1]
Strefa numeracyjna (+48) 13
Tablice rejestracyjne RBI
SIMC 0361554
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Hoszów
Hoszów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Hoszów
Hoszów
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Hoszów
Hoszów
Ziemia 49°23′48″N 22°38′44″E/49,396667 22,645556

Hoszówwieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne, przy DW896.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Wieś leży na szlaku architektury drewnianej województwa podkarpackiego. W 1420, król Władysław Jagiełło nadał rycerzowi Iwanowi Właszynowi pustkę Hoszów w Ziemi Przemyskiej. Hoszów obejmował całą zlewnię potoków Strywnik, Pastewnik i Rabe. Kolejne wsie powstawały w wyniku wewnętrznych podziałów tych dóbr. Jako pierwszą wydzielono z Hoszowa miejscowość Rabe, wzmiankowaną po raz pierwszy w 1540. Założono ją na prawie wołoskim. Pierwszymi właścicielami wsi byli Hoszowscy, następnie w XVI w. rodzina Tarłów. Miejscowość została zdewastowana przez Węgrów w 1657, a potem przez Tatarów w 1672. Około 1696 właścicielem wsi był podczaszy żytomierski Łukasz Dydyński. W sierpniu 1769 w tych okolicach rozegrała się bitwa w ramach Konfederacji Barskiej przeciw wojskom rosyjskim Drewicza i pod Hoszowem został ranny rotmistrz przemyski Franciszek Pułaski, stryjeczny brat Kazimierza Pułaskiego, który został przywieziony na zamek Kmitów w Lesku, gdzie zmarł.

Zabytki[edytuj]

  • cerkiew greckokatolicka pw. św. Mikołaja wzniesiona w 1939, obecnie kościół rzymskokatolicki pw. bł. Bronisławy. Świątynia należy do grupy zabytków, których forma ukształtowała się w wyniku poszukiwań stylistycznych, mających doprowadzić do wypracowania form tzw. uniwersalnego „stylu narodowego”. Podobnym zjawiskiem w polskiej tradycji kulturowej tego czasu jest „styl zakopiański”.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]