Hotaki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dynastia Ghilzai
Dynastia Hotaki
1709 - 1738
Flaga
Flaga
Stolica Kandahar
Isfahan
Ustrój polityczny Monarchia

Hotaki, pasztuńska dynastia panująca na terenach dzisiejszego Afganistanu i częściowo Iranu w latach 1709-1738.

Założona została przez Mir Wais Chana, Pasztuna z plemienia Ghilzai z Kandaharu. Mir Wais Chan i jego następcy wystąpili przeciwko perskim Safawidom. Rebelia miała miejsce w roku 1709 w Kandaharze. Hotaki zabili najpierw Gurgin Chana, namiestnika królów perskich w mieście, a następnie pozostałych przedstawicieli panującej w regionie dynastii. Armia pasztuńska pokonała wysłane z Isfahanu wojska perskie.

Mir Wais Chan umarł śmiercią naturalną w roku 1715. Jego syn, Mahmud Chan, wzmocnił armię i w 1722 zajął Isfahan, ogłaszając się szachem, czyli królem Persji. Władcy pasztuńscy uważani byli jednak za uzurpatorów. Okres panowania dynastii Hotaki odznaczał się gwałtownością i licznymi konfliktami. Pasztunom nie udało się na stałe utrzymać kontroli nad państwem. Ich wpływy były słabe, co spowodowane było przede wszystkim wymordowaniem tysięcy cywilów w Isfahanie - nauczycieli religii i członków perskiej rodziny królewskiej.

Pasztunowie zostali wyparci z terenów Persji w październiku 1729 przez Nadir Szacha, założyciela dynastii Afszarydów - bitwa pod Damghan.

Przedstawiciele dynastii[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]