Hruszów (obwód lwowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi na Ukrainie. Zobacz też: Hruszów – wieś w województwie lubelskim, Hruszów – część miasta Ostrawa w Czechach.
Hruszów
Грушів
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Lviv Oblast.png lwowski
Rejon jaworowski
Powierzchnia 1,327 km²
Wysokość 230 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

464
350 os./km²
Nr kierunkowy +380 3259
Kod pocztowy 81016
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Hruszów
Hruszów
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Hruszów
Hruszów
Ziemia50°05′24″N 23°18′36″E/50,090000 23,310000
Portal Portal Ukraina

Hruszów (ukr. Грушів, Hrusziw) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie jaworowskim. Leży na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, przy polskiej granicy, niedaleko Krowicy Hołodowskiej. Liczy 464 mieszkańców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 19201934 Hruszów stanowił gminę jednostkową w powiecie jaworowskim w województwie lwowskim II Rzeczypospolitej. W 1921 roku liczył 1260 mieszkańców, w tym 946 Ukraińców, 167 Żydów i 139 Polaków[1]. 15 czerwca 1934 roku Hruszów (a także Budomierz) przyłączono do powiatu lubaczowskiego w tymże województwie[2]. 1 sierpnia 1934 roku w związku z reformą scaleniową Hruszów wszedł w skład nowo utworzonej zbiorowej gminy Lisie Jamy w powiecie lubaczowskim[3].

Podczas czystki etnicznej w latach 1944–1945 większość Polaków ewakuowała się z Hruszowa do miejscowości uważanych za bezpieczniejsze[1].

Po wojnie – jako jedna z dwóch wsi (obok Lipowca) dawnego powiatu lubaczowskiego – został odłączony od Polski i włączony do Ukraińskiej SRR.

W miejscowości urodził się Artur Kopacz – polski nauczyciel i działacz społeczny, współzałożyciel Klubu Demokratycznego we Lwowie, radny Lwowa.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • drewniana cerkiew pw. św. Mikołaja z 1715 roku fundacji Rozwadowkich[4]
  • W miejscowości znajdują się dawne polskie koszary, na terenie których wznosi się neogotycki kościół z początku XX wieku[4]. Po II wojnie światowej i odebraniu wschodnich terenów Polski na rzecz Ukraińskiej SRR Hruszów znalazł się poza granicami Polski, a kościół służył jako magazyn rolny, którego właścicielem był miejscowy kołchoz. Magazyn zlikwidowano po 1991 roku i od tego dnia kościół w stanie posuniętej ruiny stoi pusty i podlega dalszej degradacji (w 2012 roku zapadła się część dachu z sygnaturką). 200 metrów od kościoła przebiega trasa do przejścia granicznego Budomierz-Hruszów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939-1947, Wrocław: Wydawnictwo Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 343, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.
  2. Dz.U. z 1934 r. nr 48, poz. 425.
  3. Dz.U. z 1934 r. nr 68, poz. 596.
  4. a b Grzegorz Rąkowski, Ziemia Lwowska. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część III, Pruszków: Rewasz, 2007, s. 519, ISBN 978-83-89188-66-3, OCLC 189428719.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]