Hryniewicze Duże

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hryniewicze Duże
Cerkiew cmentarna św. Proroka Eliasza
Cerkiew cmentarna św. Proroka Eliasza
Państwo  Polska
Województwo podlaskie
Powiat bielski
Gmina Bielsk Podlaski
Sołectwo Hryniewicze Duże[1]
Liczba ludności (2009) 104
Strefa numeracyjna (+48) 85
Kod pocztowy 17-100[2]
Tablice rejestracyjne BBI
SIMC 0023395[3]
Położenie na mapie gminy wiejskiej Bielsk Podlaski
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Bielsk Podlaski
Hryniewicze Duże
Hryniewicze Duże
Położenie na mapie powiatu bielskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bielskiego
Hryniewicze Duże
Hryniewicze Duże
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Hryniewicze Duże
Hryniewicze Duże
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Hryniewicze Duże
Hryniewicze Duże
Ziemia52°48′59″N 23°13′44″E/52,816389 23,228889

Hryniewicze Dużewieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Bielsk Podlaski[3].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Krzyż wotywny

We wsi znajduje się cmentarz prawosławny z XIX w. o powierzchni 0,35 ha[4] z cerkwią pod wezwaniem św. Proroka Eliasza, należącą do parafii Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy w Bielsku Podlaskim.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz sołectw i sołtysów w gminie Bielsk Podlaski. Urząd Gminy Bielsk Podlaski. [dostęp 2013-11-22].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., październik 2013. s. 352. [dostęp 2013-11-22].
  3. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 661, 2013-02-13. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2013-11-22]. 
  4. Andrzej Michałowski, Alicja Sulimierska, Elżbieta Baniukiewicz: Studia i Materiały. Wykaz zabytkowych cmentarzy w Polsce. Województwo Białostockie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu. Narodowa Instytucja Kultury, 1996, s. 14–15.