Hubert Klimko-Dobrzaniecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hubert Klimko-Dobrzaniecki
HubertKlimko-Dobrzaniecki2.JPG
Hubert Klimko-Dobrzaniecki
Data i miejsce urodzenia 1967 Bielawa
Dziedzina sztuki poezja, proza
Strona domowa
Hubert Klimko-Dobrzaniecki
Hubert Klimko-Dobrzaniecki
Hubert Klimko-Dobrzaniecki
Hubert Klimko-Dobrzaniecki

Hubert Klimko-Dobrzaniecki (ur. 1967)[1] w Bielawie[2]polski pisarz.

Życiorys[edytuj]

Liceum ogólnokształcące ukończył w Ząbkowicach Śl.[2]; po maturze pewien czas spędził w nowicjacie u oo. pallotynów[3]; studiował teologię w Koszalinie[3], filozofię na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu i filologię islandzką w Reykjaviku[2]. Wydał trzy tomiki wierszy po islandzku i po angielsku[2]; publikował opowiadania w "Studium", "Czasie Kultury", "Twórczości", "Lampie" i "Portrecie". Debiutował w 2003 roku zbiorem opowiadań Stacja Bielawa Zachodnia[4], wznowionym w 2007 roku pod tytułem Wariat. Rozgłos przyniosła mu quasi-powieść składająca się z dwóch odrębnych nowel: Dom Róży. Krýsuvík, która otrzymała nominację do Nagrody Literackiej Nike 2007[5]. Hubert Klimko-Dobrzaniecki był także nominowany do Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus oraz do Nagrody Mediów Publicznych Cogito. W 2007 roku znalazł się na liście kandydatów do Paszportu Polityki. W 2013 za twórczość literacką został nagrodzony Złotą Sową Polonii[6]


Dziesięć lat swojego życia spędził w Islandii, gdzie imał się różnych zajęć m.in. pielęgniarza[2] w domu starców, co opisał w Domu Róży. Obecnie[od kiedy?] mieszka w Wiedniu.

Twórczość[4][edytuj]

  • Wiersze z szafy[2]
  • Wiersze z wiatru/Opowieści z Europy (2002)
  • Stacja Bielawa Zachodnia (2003)
  • Dom Róży. Krýsuvík (2006)
  • Raz. Dwa. Trzy. (2007)
  • Kołysanka dla wisielca (2007)
  • Wariat (2007)
  • Rzeczy pierwsze (2009)
  • Bornholm, Bornholm (2011)
  • Grecy umierają w domu[7] (2013)
  • Pornogarmażerka[8] (2013)
  • Preparator[9] (2015)
  • Samotność (2015) ​ISBN 978-83-7392-553-3
  • Zostawić Islandię (2016)

Tłumaczenia[4][edytuj]

  • język francuski:
    • La Maison de Róża, tłum. Veronique Patte, Paris: Belfond 2009.
    • Berceuse pour un pendu, Paris: Belfond 2010.
    • Les Toutes Premières Choses, Paris: Belfond 2011.
    • Amen et autres récits, Amen i inne opowadania, tłum. Veronique Patte, Saint-Nazaire: MEET 2012. ​ISBN 978-2-911686-80-1
  • język serbski: Ruzin dom, tłum. Vesna Milutinović-Durić, Beograd: Geopoetika 2010.

Przypisy

  1. W przewodniku bibliograficznym Biblioteki Narodowej błędnie podawany jest również rok 1965
  2. a b c d e f Dobrzaniecki Hubert: Stacja Bielawa Zachodnia. 2003, s. 136.
  3. a b Zofia Sawicka: Hubert Klimko-Dobrzaniecki. culture.pl. [dostęp 22.4.2013].
  4. a b c Hubert Klimko-Dobrzaniecki. instytutksiazki.pl. [dostęp 19.4.13].
  5. Nagroda Nike 2007. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-21].
  6. Złote Sowy Polonii 2013.
  7. Magda Piekarska, Grecja w Bielawie. I sekrety, które miała zabrać śmierć. gazeta.pl/wroclaw. [dostęp 1.7.13].
  8. Dariusz Nowacki, Proste opowieści Klimko-Dobrzanieckiego. gazeta.pl/wroclaw. [dostęp 13.8.13].
  9. Preparator. www.empik.com. [dostęp 24.04.15].

Bibliografia[edytuj]

  • Dobrzaniecki Hubert, Stacja Bielawa Zachodnia, Nowa Ruda, Wydawnictwo Mamiko, 2003, ​ISBN 83-918660-7-6​, s. 136
  • Rozkład Jazdy. Dwadzieścia lat literatury Dolnego Śląska po 1989 roku, pod red. J. Bieruta, W. Browarnego, G. Czekańskiego, Wrocław 2012, s. 303-318.