Hubert Pierlot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hubert Pierlot
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 grudnia 1883
Cugnon
Data i miejsce śmierci 11 grudnia 1963
Uccle
Premier Belgii
Okres od 22 lutego 1939
do 12 lutego 1945
Przynależność polityczna Partia Katolicka
Poprzednik Paul-Henri Spaak
Następca Achille Van Acker
Odznaczenia
Komandor Orderu Leopolda (Belgia) Oficer Orderu Korony (Belgia) Oficer Orderu Leopolda II (Belgia) Krzyż Wielki Orderu Korony Dębowej (Luksemburg) Krzyż Wielki Orderu Krzyża Południa (Brazylia) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia) Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Gwiazdy Polarnej (od 1975) Krzyż Wielki Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Wielka Wstęga Orderu Korony od 1939 (Iran) Medal of Freedom stripe bronsepalme.svg

Hubert Marie Eugène Pierlot (ur. 23 grudnia 1883 w Cugnon, zm. 11 grudnia 1963 w Uccle[1]) – belgijski polityk oraz prawnik, parlamentarzysta i minister. Od 22 lutego 1939 do 12 lutego 1945 premier Belgii, urzędujący w okresie okupacji swojego kraju przez wojska niemieckie w czasie II wojny światowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się na Katolickim Uniwersytecie w Lowanium, gdzie uzyskał licencjat z nauk politycznych oraz doktorat z prawa. Praktykował jako adwokat w ramach brukselskiej palestry[1].

Jako ochotnik walczył w trakcie I wojny światowej, kończąc służbę w randze porucznika. Zaangażował się następnie w działalność polityczną, w latach 1919–1920 był szefem sztabu premiera Léona Delacroix. W 1926 został wybrany w skład belgijskiego Senatu. W 1934 premier Charles de Broqueville powierzył mu stanowisko ministra spraw wewnętrznych, którym zarządzał do 1935. Później pełnił funkcję ministra rolnictwa w gabinecie Paula Van Zeelanda, w połowie lat 30. kierował także Partią Katolicką[1].

W lutym 1939 objął urząd premiera Belgii. Do sierpnia tegoż roku kierował jednocześnie resortem spraw zagranicznych, a od października 1942 do września 1944 stał także na czele resortu obrony. Po zajęciu Belgii przez wojska niemieckie w maju 1940 Hubert Pierlot wraz ze swoim rządem ewakuował się do Francji. W sierpniu 1940 po zerwaniu stosunków dyplomatycznych przez rząd Vichy Hubert Pierlot i minister Paul-Henri Spaak wyjechali do Hiszpanii, gdzie zostali zatrzymani i osadzeni w areszcie domowym w Barcelonie. Obu politykom udało się jednak uciec i następnie przedostać w październiku tegoż roku do Wielkiej Brytanii. Hubert Pierlot kierował dalej emigracyjnym gabinetem, powrócił do kraju we wrześniu 1944, a zakończył urzędowanie na stanowisku premiera w lutym 1945[1].

Odznaczony najwyższymi odznaczeniami krajowymi, m.in.:

Otrzymał także m.in. Krzyże Wielkie:

oraz Medal Wolności (USA)[1].

Uhonorowany tytułem ministra stanu i tytułem szlacheckim[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Pierlot, Comte Hubert, M.-E. (fr.). ars-moriendi.be. [dostęp 2015-02-22].