Hubert Vautrin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hubert Vautrin
Data urodzenia 1742
Data śmierci 1822
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja jezuici

Hubert Vautrin (ur. 1742, zm. 1822) – francuski jezuita, pisarz i guwerner.

Był wykształconym erudytą z Lotaryngii. Po kasacie zakonu jezuitów we Francji w 1773 został bez zajęcia, dlatego przyjął propozycję polskiej magnatki Elżbiety Sapieżyny, aby został guwernerem (wychowawcą) jej syna, przyszłego generała artylerii litewskiej Kazimierza Nestora Sapiehy. Vautrin był jego guwernerem w latach 1777–1781, a w 1782 wrócił do Nancy. We Francji opisał swoje wrażenia z Polski w sposób encyklopedyczny (od klimatu po sprawy ustroju i kultury) w książce pt. L’Observateur en Pologne (wydanej w 1807). Vautrin miał bardzo negatywną i tendencyjną opinię o Polsce i Polakach, jednak trzeba pamiętać, że znał tylko końcowy okres rozpadu i likwidacji I Rzeczypospolitej[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Ugniewski: Francuzi w Polsce w drugiej połowie XVIII wieku (pol.). Pasaż Wiedzy. [dostęp 2020-12-02].
  2. Stanisław Salmonowicz. Hubert Vautrin obserwator Polski XVIII wieku. „Przegląd Humanistyczny”. 12 (1 (64)), s. 151–154, 1968.