Hubin (obwód tarnopolski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hubin
Ilustracja
Na mapie z 1650
Państwo  Ukraina
Obwód  tarnopolski
Rejon Gerb buchach rayon.png rejon buczacki
Nr kierunkowy +380 3544
Kod pocztowy 48465
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Hubin
Hubin
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Hubin
Hubin
Ziemia48°57′N 25°27′E/48,950000 25,450000
Portal Portal Ukraina

Hubinwieś na Ukrainie, w rejonie buczackim obwodu tarnopolskiego. Znajduje się na lewym brzegu rzeki Dniestr.

Od września 2015 roku weszło w skład społeczności Potok Złoty.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś znajduje się w południowej części rejonu buczackiego, na lewym brzegu Dniestru oraz na drugim tarasie rzeki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Malowniczy kanion na zachodnim skraju wsi
Dniestr w pobliżu wsi, widok z prawego brzegu

W pobliżu Hubina odkryto zabytki archeologiczne późnego paleolitu, kultury amfor kulistych oraz starożytności.

Pierwsza wzmianka pisemna pochodzi z roku 1560.

Działały ukraińskie organizacje społeczne, takie jak "Sicz", "Sokół", "Łąka", spółdzielnie.

W 1901 działała gorzelnia Markusa Leiba Bergmanna[1].

W latach 30. XX w. ludność Hubina przekraczała 1200 osób: ukraińcy — 80 %, żydzi — 15 % inne — 5 %. Po II wojnie światowej liczba ludności spadła do 450 mieszkańców. Wieś padła ofiarą zbrodni nacjonalistów ukraińskich.[potrzebny przypis] Wielu mieszkańców zginęło od niewybuchów, pozostawionych przez wojska ZSRR i Niemiec. Obecnie we wsi mieszka prawie 150 osób.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • cerkiew Ścięcia Jana Chrzciciela (1849; drewniana).
    Zbudowana na miejscu dawnej drewnianej cerkwi, spalonej w roku 1835. Poświęcona w 1863. Budynek cerkwi drewniany, parterowy, na planie krzyża. Cerkiew zbudowana ze świerkowych bali na dębowych fundamentach. Do kwadratowej w planie nawy od zachodu przylega prawie kwadratowy babiniec, od wschodu – prezbiterium, a od południa i północy — krótkie nawy boczne. Czworokątne nawy przykryte są ośmiospadowym dachem, zwieńczonym kopułą. Boczne drewniane nawy pokryte są wysokimi dachami bocznymi. Wiata wokół budowli opiera się na występach "stopniach" wieńców z bali. Teren zabytku jest ogrodzony murem kamiennym.

Sfera społeczna[edytuj | edytuj kod]

Funkcjonują szkoła podstawowa-przedszkole I stopnia, klub, FAP, obiekt handlowy. Co roku wioskę odwiedza duża liczba turystów.

Festiwale[edytuj | edytuj kod]

Co roku w miejscowości odbywa się festiwal folklorystyczno-obrzędowy "Kupalskie ognie"[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]