Hugh Mahon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hugh Mahon
Hugh mahon.jpg
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1857
Killurin, Irlandia
Data i miejsce śmierci 28 sierpnia 1931
Melbourne
Minister spraw wewnętrznych Australii
Okres od 1908
do 1909
Przynależność polityczna Australijska Partia Pracy
Poprzednik John Keating
Następca George Fuller
Minister spraw zagranicznych Australii
Okres od 1914
do 1916
Poprzednik John Arthur
Następca urząd zniesiony

Hugh Mahon (ur. 6 stycznia 1857 w Killurin, zm. 28 sierpnia 1931 w Melbourne) – australijski polityk irlandzkiego pochodzenia, w latach 1914-16 minister spraw zagranicznych Australii. Był jedynym w historii australijskiego parlamentu federalnego deputowanym, który decyzją samej izby został pozbawiony mandatu.

Życiorys[edytuj]

Działalność społeczna i zawodowa[edytuj]

Urodził się w Irlandii, ale już jako dziesięciolatek wyemigrował z rodziną do Stanów Zjednoczonych. Mając 23 lata powrócił do Irlandii, gdzie wkrótce trafił do więzienia za agitację na rzecz walczącej z wielkimi posiadaczami ziemskimi organizacji pod nazwą Irlandzka Narodowa Liga Ziemska. Szybko została zwolniony z powodu słabego zdrowia. Obawiał się jednak ponownego aresztowania, dlatego w 1882 przeniósł się do Australii. Początkowo pracował tam jako dziennikarz prasowy, później stał się wydawcą prasy. Mieszkał najpierw w kolonii Nowa Południowa Walia, następnie w Melbourne, aż w 1895 osiadł w Australii Zachodniej.

Kariera polityczna[edytuj]

W 1897 bez powodzenia próbował dostać się do parlamentu kolonialnego. Po powstaniu Związku Australijskiego w 1901 został wybrany w skład pierwszej kadencji federalnej Izby Reprezentantów, gdzie zasiadł w ławach Australijskiej Partii Pracy (ALP). Był ministrem poczty w gabinecie Watsona (1904), a następnie ministrem spraw wewnętrznych w pierwszym gabinecie Fishera. W 1913 utracił na krótko mandat parlamentarny z powodu likwidacji swego okręgu wyborczego, lecz jeszcze w tym samym roku został ponownie wybrany do Izby z innego okręgu.

W latach 1914-16 był ministrem spraw zagranicznych. Gdy w 1916 w ALP doszło do rozłamu, wbrew stanowisku premiera Hughesa pozostał w partii, co kosztowało go utratę stanowiska w rządzie. W latach 1917-19 pozostawał poza parlamentem. Kiedy w 1920 zmarł irlandzki działacz niepodległościowy Terence MacSwiney, który wcześniej przez 74 dni prowadził strajk głodowy w brytyjskim więzieniu, Mahon zareagował niezwykle ostrym atakiem na Wielką Brytanię w australijskim parlamencie. Oskarżył Londyn m.in. o "krwawy despotyzm". Australia była wówczas dominium brytyjskim, a w społeczeństwie zdecydowanie dominowały silne nastroje probrytyjskie, dlatego jego wystąpienie wywołało powszechne oburzenie. Premier Hughes złożył wniosek o wykluczenie go ze składu parlamentu za "publiczną nielojalność" i złamanie przysięgi deputowanego (ówczesne prawo dopuszczało takie wykluczenie). 12 listopada 1920 Izba Reprezentantów przychyliła się do wniosku i Mahon utracił swój mandat, jako jedyna w dziejach Australii osoba pozbawiona go w tego rodzaju procedurze.

Późniejsze życie[edytuj]

Mahon starał się odzyskać miejsce w parlamencie w rozpisanych następnie wyborach uzupełniających w jego okręgu, ale poparcie dla niego spadło i przegrał. Tym samym znalazł się na politycznej emeryturze, na której przeżył jeszcze niespełna 11 lat. Zmarł w 1931 w wieku 74 lat.

Bibliografia[edytuj]