Hugo Wilhelm von Abercron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hugo Wilhelm von Abercron (ur. 24 października 1869 na Bosaczu - zm. 16 kwietnia 1945 w Berlinie) - niemiecki pionier lotnictwa, baloniarz i generalmajor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzicami byli major w stanie spoczynku Christian Friedrich i Maria Teresa z domu Hinsch. Kiedy ukończył gimnazjum rozpoczął podobnie jak ojciec karierę wojskową. Współpracował z hrabią Franciszkiem von Zeppelinem, który był twórcą sterowców. Jednak jego zainteresowaniem były balony wolno latające, za które w 1912 roku Uniwersytet w Magdeburgu nadał doktorat honorowy.

W czasie I wojny światowej był dowódcą punktu, którego głównym zadaniem był zwiad z wykorzystaniem balonów. W latach 1932-1937 był dyrektorem Instytutu popularnych nauk przyrodniczych "Urania" (Institut fūr volkstūmliche Naturkunde "Urania") w Berlinie. Wydał szereg monografii poświęconych balonom. Najobszerniejsze to Podniebny wędrowca, który był przewodnikiem dla lotników balonowych z licznymi rycinami, planami i fotografiami, który zawierał 15 tomów poświęconych poszczególnym terenom, np. Brandenburgia z Berlinem (Brandenburg mit Berlin), Miasta Frankońskie (Fränkische Städte), Górne Łużycze, Podgórze śląskie (Oberlausitz, Schlesisches Bergland).

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Balony wolne i na uwięzi - Frei- und Fesselballone (1925),
  • 500 lotów balonem wolnym. Przeżycia i doświadczenia - 500 Fahrten im Freiballon. Erlebnisse und Erfahrungen (1929),
  • Podniebny wędrowca - Der Luft-Wanderer,
  • Oficer i pionier lotnictwa. Relacje z czynów i wspomnienia 1869-1938 - Offizier und Luftpionier. Tatberichte und Erinnerungen 1869-1938 (1940).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Raciborzanie Tysiąclecia, Katarzyna Gruchot (red.), Grzegorz Wawoczny (red.), Ryszard Kincel, Racibórz: wyd. Nowiny Raciborskie, 2002, ISBN 83-912666-2-1, OCLC 69501871.