Hulajnoga elektryczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hulajnoga elektryczna (też e-hulajnoga) – jednośladowy, dwu lub trójkołowy pojazd elektryczny.


Rodzaje hulajnóg elektrycznych[edytuj | edytuj kod]

Elektryczne hulajnogi miejskie w Tomaszowie Mazowieckim

Hulajnoga miejska - urządzenie transportu osobistego (UTO). Posiada silnik elektryczny, który umożliwia rozpędzenie się pojazdu do średnio 25 km/h. Istnieją jednak egzemplarze mogące osiągnąć jeszcze większą prędkość maksymalną [1]. Na rynku można znaleźć wiele modeli, które dedykowane są jeździe miejskiej. Ich parametry są do siebie bardzo zbliżone. Zasięg maksymalny tego typu urządzeń wynosi około 30 km.

Hulajnoga off-road - urządzenie transportu osobistego (UTO) o parametrach zdecydowanie większych niż hulajnoga miejska. Pojazd przeznaczony do jazdy off-road'owej posiada specyficzne parametry[2], które są zbliżone do skuterów elektrycznych, jednak ze względu na swój rozmiar nazywany jest hulajnogą elektryczną. Urządzenie jest napędzane silnikiem elektrycznym o mocy nawet do 5400 W, dzięki któremu może rozpędzić się od 30 do nawet 90 km/h. Jego zasięg jest znacznie większy niż hulajnogi przeznaczonej do jazdy miejskiej - pojazd typu off-road może przejechać nawet do kilkudziesięciu kilometrów bez konieczności ładowania akumulatora. Czas ładowania tego urządzenia jest zazwyczaj dłuższy niż w przypadku egzemplarza miejskiego - może wynosić nawet 20 godzin. Wynika to z większego, bardziej pojemnego akumulatora. Tego typu pojazdy są zazwyczaj znacznie lepiej wyposażone. Posiadają duże, pneumatyczne opony, pełne oświetlenie, efektywne hamulce pochłaniające wstrząsy i wibracje, amortyzatory czy kilka trybów jazdy - jest to uzależnione od modelu hulajnogi elektrycznej. Dzięki dużej mocy silnika i odpowiedniemu wyposażeniu hulajnoga off-road'owa jest w stanie pokonać wszelkiego rodzaju nierówności i wzniesienia, czego nie można powiedzieć o hulajnodze miejskiej.

Uregulowania prawne[edytuj | edytuj kod]

Polska[edytuj | edytuj kod]

W świetle przepisów ustawy o ruchu drogowym (na dzień 21 IV 2019), podlega definicji motoroweru[3][4] (silnik elektryczny o mocy do 4 kW, prędkość maksymalna 45 km/h), dlatego zabronione jest poruszanie się nią po chodniku oraz po drodze dla rowerów. Z powodu nieposiadania wymaganego wyposażenia i homologacji (występuje wersja z homologacją) nie jest możliwa jej rejestracja, co skutkuje zakazem poruszania się po jezdni. Ustawodawca pracuje nad zmianą prawa[5], by wprowadzić do przepisów definicję urządzenia transportu osobistego UTO i dopuścić je do ruchu po chodniku lub drodze rowerowej.

Niemcy[edytuj | edytuj kod]

W Niemczech hulajnogi elektryczne dopuszczono do ruchu 15 czerwca 2019 na podstawie Rozporządzenia o udziale pojazdów elektrycznych w ruchu drogowym z 6 czerwca 2019[6]. Przed tą datą można było poruszać się nimi jedynie na prywatnych drogach. Zgodnie z Rozporządzeniem e-hulajnogi mają poruszać się na drogach rowerowych, a w razie ich braku, na ulicy, trzymając się prawej strony. Limit prędkości wynosi 20 km/h. Co do zasady nie można poruszać się e-hulajnogami po chodnikach i deptakach. Zakaz ten nie dotyczy ciągów pieszo-rowerowych oraz miejsc, gdzie ruch taki został dopuszczony na mocy prawa miejscowego. Poruszający się muszą mieć przynajmniej 14 lat. Pojazdy muszą być wyposażone w światła, dzwonek oraz posiadać ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. Limit alkoholu we krwi, podobnie jak dla kierowców, wynosi 0,5 promila[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hulajnogi elektryczne, na których pojedziesz 100 km/h, nahulajnogi.pl [dostęp 2020-05-23].
  2. Hulajnoga elektryczna off road - jak wybrać?, ElectricFeel.pl, 6 września 2019 [dostęp 2019-09-19] (pol.).
  3. Sąd uznał, że jadący na hulajnodze elektrycznej nie jest pieszym. tvnwarszawa.tvn24.pl. [dostęp 2019-04-21].
  4. III K 302/15 Szczegóły orzeczenia – System Analizy Orzeczeń Sądowych, Saos [dostęp 2019-04-21].
  5. Grupa IMAGE Sp z o.o: Urządzenia transportu osobistego. Czekaliśmy na odpowiedź resortu i jest. www.prawodrogowe.pl. [dostęp 2019-04-19].
  6. eKFV – nichtamtliches Inhaltsverzeichnis (niem.). www.gesetze-im-internet.de, 2019-06-06. [dostęp 2019-07-11].
  7. E-hulajnogi w świetle niemieckich przepisów. Miasto Jest Nasze, 2019-07-12. [dostęp 2019-07-12].