Przejdź do zawartości

Humberto Coelho

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Humberto Coelho
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Humberto Manuel Jesus Coelho

Data i miejsce urodzenia

20 kwietnia 1950
Cedofeita

Wzrost

185 cm

Pozycja

obrońca

Kariera juniorska
Lata Klub
1964–1966 Ramaldense
1966–1968 SL Benfica
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1968–1975 SL Benfica 193 (18)
1975–1977 Paris Saint-Germain 42 (7)
1977 Las Vegas Quicksilvers 22 (3)
1977–1984 SL Benfica 167 (32)
W sumie: 424 (60)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1968–1983  Portugalia 64 (6)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1985–1986 SC Braga
1986 Salgueiros
1997–2000 Portugalia
2000–2002 Maroko
2003–2004 Korea Południowa
2005–2006 Asz-Szabab
2008–2009 Tunezja
  1. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Humberto Manuel de Jesus Coelho (ur. 20 kwietnia 1950 w Porto) – portugalski piłkarz występujący na pozycji środkowego obrońcy, oraz trener piłkarski.

Kariera piłkarska

[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem klubu Ramaldese CF, ale najdłużej - łącznie przez szesnaście lat - i z największymi sukcesami grał w SL Benfica. W wieku osiemnastu lat znalazł się w kadrze zespołu, który dotarł do finału Pucharu Europejskich Mistrzów Krajowych, gdzie przegrał z Manchesterem United. Piętnaście lat później Coelho, już jako kapitan, poprowadził Benficę do finału Pucharu UEFA, również przegranego, tym razem z RSC Anderlecht. Ponadto w barwach Benfiki zdobył osiem tytułów mistrza oraz sześć Pucharów kraju. Z reprezentacją Portugalii rozegrał 64 mecze.

Kariera trenerska

[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął działalność szkoleniową. Krótko pracował jako trener klubowy; od 1987 roku był zatrudniony w sztabie technicznym Portugalskiego Związku Piłki Nożnej.

Dziesięć lat później został selekcjonerem reprezentacji Portugalii i wprowadził ją do Euro 2000. Od brązowego medalu na tym turnieju datuje się początek renesansu portugalskiej drużyny narodowej. 29 czerwca 2000 roku ogłosił, że od 3 lipca nie będzie już trenerem reprezentacji Portugalii[1].

1 sierpnia 2000 został trenerem reprezentacji Maroka[2]. Został zwolniony 1 marca 2002, po tym jak nie awansował na Mistrzostwa Świata 2002[3].

W latach 2003-2004 był szkoleniowcem Korei Południowej. Odszedł po niespodziewanej porażce z Wietnamem[4].

W latach 2005-2006 wrócił do trenowania klubów, najpierw Al Shabab Al-Arabi Club, a następnie Al Shabab Riad.

3 czerwca 2008 roku został trenerem reprezentacji Tunezji[5] do 23 listopada 2009. Został zwolniony po porażce z Mozambikiem, która zabrała szansę Tunezji na awans, na kolejne trzecie Mistrzostwa Świata z rzędu.

Ostatnio od 17 grudnia 2011 do 23 lutego 2025 był wiceprezesem Portugalskiego Związku Piłki Nożnej (FPdF)[6].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

W 1975 roku, po przenosinach do Paryża, poznał przyszłą żonę Laurence (Francuzkę, dziennikarkę) Pracowała jako niezależna reporterka dla RTL.[7][8] W 1986 roku zawarł związek małżeński z Laurence.[9]

Ma dwie córki (urodzone w 1980 i 1986).[10]

W wywiadzie z 2017 roku mówił również, że jest dziadkiem (wnuk ma na imię Frederico).[11]

Sukcesy piłkarskie

[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Portugalii od 1969 do 1983 roku rozegrał 64 mecze i strzelił 6 goli.

Sukcesy szkoleniowe

[edytuj | edytuj kod]
  • III-IV miejsce w Euro 2000 z reprezentacją Portugalii

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Euro 2000: Coelho najavio povlačenje - Sportnet [online], sportnet.hr [dostęp 2026-02-17].
  2. BBC SPORT | FOOTBALL | Coelho takes Moroccan reins [online], news.bbc.co.uk [dostęp 2026-02-17].
  3. Morocco coach Coelho released [online], 27 maja 2002 [dostęp 2026-02-17] (ang.).
  4. South Korea coach quits [online], 19 kwietnia 2004 [dostęp 2026-02-17] (ang.).
  5. Coelho signs for Tunisia [online], 4 czerwca 2008 [dostęp 2026-02-17] (ang.).
  6. FPF reúne com Nacional e Marítimo [online], Maisfutebol [dostęp 2026-02-17] (ang.).
  7. Humberto Coelho: “Dei a minha primeira entrevista em Paris e disse à jornalista: 'Tu es très jolie'. Casei-me com ela”. Tribuna Expresso, 2017-12-30. [dostęp 2026-02-17].
  8. Humberto Coelho: «Primeiro está a equipa e depois o individual». Record, 2000-06-28. [dostęp 2026-02-17].
  9. Humberto Coelho: “Dei a minha primeira entrevista em Paris e disse à jornalista: 'Tu es très jolie'. Casei-me com ela”. Tribuna Expresso, 2017-12-30. [dostęp 2026-02-17].
  10. Humberto Coelho: “Dei a minha primeira entrevista em Paris e disse à jornalista: 'Tu es très jolie'. Casei-me-com ela”. Tribuna Expresso, 2017-12-30. [dostęp 2026-02-17].
  11. Humberto Coelho: “Dei a minha primeira entrevista em Paris e disse à jornalista: 'Tu es très jolie'. Casei-me com ela”. Tribuna Expresso, 2017-12-30. [dostęp 2026-02-17].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]