Humberto Coelho
| Pełne imię i nazwisko |
Humberto Manuel Jesus Coelho | ||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
20 kwietnia 1950 | ||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
185 cm | ||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Humberto Manuel de Jesus Coelho (ur. 20 kwietnia 1950 w Porto) – portugalski piłkarz występujący na pozycji środkowego obrońcy, oraz trener piłkarski.
Kariera piłkarska
[edytuj | edytuj kod]Jest wychowankiem klubu Ramaldese CF, ale najdłużej - łącznie przez szesnaście lat - i z największymi sukcesami grał w SL Benfica. W wieku osiemnastu lat znalazł się w kadrze zespołu, który dotarł do finału Pucharu Europejskich Mistrzów Krajowych, gdzie przegrał z Manchesterem United. Piętnaście lat później Coelho, już jako kapitan, poprowadził Benficę do finału Pucharu UEFA, również przegranego, tym razem z RSC Anderlecht. Ponadto w barwach Benfiki zdobył osiem tytułów mistrza oraz sześć Pucharów kraju. Z reprezentacją Portugalii rozegrał 64 mecze.
Kariera trenerska
[edytuj | edytuj kod]Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął działalność szkoleniową. Krótko pracował jako trener klubowy; od 1987 roku był zatrudniony w sztabie technicznym Portugalskiego Związku Piłki Nożnej.
Dziesięć lat później został selekcjonerem reprezentacji Portugalii i wprowadził ją do Euro 2000. Od brązowego medalu na tym turnieju datuje się początek renesansu portugalskiej drużyny narodowej. 29 czerwca 2000 roku ogłosił, że od 3 lipca nie będzie już trenerem reprezentacji Portugalii[1].
1 sierpnia 2000 został trenerem reprezentacji Maroka[2]. Został zwolniony 1 marca 2002, po tym jak nie awansował na Mistrzostwa Świata 2002[3].
W latach 2003-2004 był szkoleniowcem Korei Południowej. Odszedł po niespodziewanej porażce z Wietnamem[4].
W latach 2005-2006 wrócił do trenowania klubów, najpierw Al Shabab Al-Arabi Club, a następnie Al Shabab Riad.
3 czerwca 2008 roku został trenerem reprezentacji Tunezji[5] do 23 listopada 2009. Został zwolniony po porażce z Mozambikiem, która zabrała szansę Tunezji na awans, na kolejne trzecie Mistrzostwa Świata z rzędu.
Ostatnio od 17 grudnia 2011 do 23 lutego 2025 był wiceprezesem Portugalskiego Związku Piłki Nożnej (FPdF)[6].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]W 1975 roku, po przenosinach do Paryża, poznał przyszłą żonę Laurence (Francuzkę, dziennikarkę) Pracowała jako niezależna reporterka dla RTL.[7][8] W 1986 roku zawarł związek małżeński z Laurence.[9]
Ma dwie córki (urodzone w 1980 i 1986).[10]
W wywiadzie z 2017 roku mówił również, że jest dziadkiem (wnuk ma na imię Frederico).[11]
Sukcesy piłkarskie
[edytuj | edytuj kod]- mistrzostwo Portugalii 1969, 1971, 1972, 1973, 1975, 1981, 1983 i 1984, Puchar Portugalii 1969, 1970, 1972, 1980, 1981 i 1983, finał Pucharu Europejskich Mistrzów Krajowych 1968, finał Pucharu UEFA 1983 z Benficą
W reprezentacji Portugalii od 1969 do 1983 roku rozegrał 64 mecze i strzelił 6 goli.
Sukcesy szkoleniowe
[edytuj | edytuj kod]- III-IV miejsce w Euro 2000 z reprezentacją Portugalii
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Euro 2000: Coelho najavio povlačenje - Sportnet [online], sportnet.hr [dostęp 2026-02-17].
- ↑ BBC SPORT | FOOTBALL | Coelho takes Moroccan reins [online], news.bbc.co.uk [dostęp 2026-02-17].
- ↑ Morocco coach Coelho released [online], 27 maja 2002 [dostęp 2026-02-17] (ang.).
- ↑ South Korea coach quits [online], 19 kwietnia 2004 [dostęp 2026-02-17] (ang.).
- ↑ Coelho signs for Tunisia [online], 4 czerwca 2008 [dostęp 2026-02-17] (ang.).
- ↑ FPF reúne com Nacional e Marítimo [online], Maisfutebol [dostęp 2026-02-17] (ang.).
- ↑ Humberto Coelho: “Dei a minha primeira entrevista em Paris e disse à jornalista: 'Tu es très jolie'. Casei-me com ela”. Tribuna Expresso, 2017-12-30. [dostęp 2026-02-17].
- ↑ Humberto Coelho: «Primeiro está a equipa e depois o individual». Record, 2000-06-28. [dostęp 2026-02-17].
- ↑ Humberto Coelho: “Dei a minha primeira entrevista em Paris e disse à jornalista: 'Tu es très jolie'. Casei-me com ela”. Tribuna Expresso, 2017-12-30. [dostęp 2026-02-17].
- ↑ Humberto Coelho: “Dei a minha primeira entrevista em Paris e disse à jornalista: 'Tu es très jolie'. Casei-me-com ela”. Tribuna Expresso, 2017-12-30. [dostęp 2026-02-17].
- ↑ Humberto Coelho: “Dei a minha primeira entrevista em Paris e disse à jornalista: 'Tu es très jolie'. Casei-me com ela”. Tribuna Expresso, 2017-12-30. [dostęp 2026-02-17].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Humberto Coelho w bazie National Football Teams (ang.)
- Reprezentanci Portugalii w piłce nożnej
- Portugalscy trenerzy piłkarscy
- Selekcjonerzy reprezentacji Portugalii w piłce nożnej mężczyzn
- Selekcjonerzy reprezentacji Maroka w piłce nożnej mężczyzn
- Selekcjonerzy reprezentacji Korei Południowej w piłce nożnej mężczyzn
- Selekcjonerzy reprezentacji Tunezji w piłce nożnej mężczyzn
- Urodzeni w 1950
- Piłkarze SL Benfica
- Piłkarze Paris Saint-Germain F.C.
- Trenerzy piłkarzy SC Braga