Humphrey (kot)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Humphrey
Data i miejsce urodzenia 1988
Londyn, Wielka Brytania
Data i miejsce śmierci Marzec 2006
Londyn
Chief Mouser to the Cabinet Office
Okres od 1 października 1989
do 13 listopada 1997
Poprzednik Wilberforce
Następca Sybil

Humphrey (ur. ok. 1988 r., zm. w marcu 2006 r.) – kot, który spełniał w okresie od października 1989 r. do 13 listopada 2003 r. funkcję myszołapa w siedzibie brytyjskiego premiera na Downing Street 10 w Londynie. Kot, który jak się przypuszcza miał ok. roku kiedy zaczął swoją "służbę", działał w okresie pełnienia urzędu przez Margaret Thatcher, Johna Majora i Tony'ego Blaira. Został nazwany na cześć wzorowego rządowego urzędnika, którego postać pojawiła się w dwóch brytyjskich serialach telewizyjnych: Tak, panie ministrze (Yes, Minister) i Tak, panie premierze (Yes, Prime Minister). Jego poprzednikiem był kot o imieniu Wilberforce.

Koszt utrzymania Humphreya wynosił 100 funtów szterlingów rocznie, z czego głównie zakupywano karmę. Jego zadaniem było wyłapywanie myszy i szczurów w kompleksie budynków na Downing Street, których zły stan techniczny (niektóre pochodzą nawet z XVIII wieku) oraz sąsiedztwo St. James's Park sprzyjają rozplenieniu się tych gryzoni.

Zaginięcie[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 1995 Humphrey zaginął. Downing Street nie poinformowało o tym fakcie dziennikarzy, fakt ten został odkryty przez pomyłkę. Dziennika The Times, Sheila Gunn, podczas rozmowy wspomniała jednemu z pracowników 10 Downing Street, że jej własny kot zmarł, a pracownik podzielił się z nią informacją, że nikt nie widział kota od wielu tygodni[1]. Następnego dnia informacja o zaginięciu Humphreya pojawiła się na głównych stronach gazet[2].

Publikacja doprowadziła do odnalezienia kota w pobliskim Royal Army Medical College, gdzie odnaleziony parę dni wcześniej kot został uznany za zbłąkanego[3]. Po powrocie na Downing Street, rzecznik prasowy wydał oświadczenie, w którym stwierdził, że kot jest bardzo zadowolony ze swojego pobytu na uniwersytecie, ale cieszy się z powrotu do polityki i nie może doczekać się wznowienia posiedzenia parlamentu[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sheila Gunn, „The Times”, 30 października 2014, ISSN 0140-0460 [dostęp 2019-11-27] (ang.).
  2. "Downing St in mourning". The Times. 26 września 1995. strona 1.
  3. a b http://webarchive.nationalarchives.gov.uk/20070402105426/http://www.cabinetoffice.gov.uk/foi/pdf/humphrey_cat.pdf