Hung Gar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hung Gar
Nazwa chińska
Pismo uproszczone 洪家
Hanyu pinyin Hóng Jiā
Wade-Giles Hung Chia
Jyutping Hung4 Gaa1

Hung Gar[a] - południowy, uznawany za jeden z najtwardszych, styl chińskiego wushu.

Miał zostać opracowany w XVIII wieku przez fujiańskiego kupca herbacianego Hung Hay-kwuna (洪熙官, standardowy język mandaryński: Hong Xiguan, kant. Hung Hei-gun), ucznia mnicha, mistrza stylu tygrysa, jednego z nielicznych, którzy przeżyli zniszczenie klasztoru Shaolin. Na podstawie stylu swego nauczyciela, Hung stworzył nowy styl, charakteryzujący się walką w wysokiej pozycji. W trakcie rozwoju, pozycja uległa obniżeniu i w skład stylu weszły też techniki o większym zasięgu, pochodzące ze wariantu Stylu Lamy, szkoły Białego Żurawia, a także techniki stylów Smoka i Węża. W stylu istnieją warianty walki z bronią i bez niej[1].

Nazwa stylu oznacza dosłownie "rodzina Hong"; inne warianty nazwy to "boks/pięść rodziny Hong" (chiń. upr. 洪家拳; pinyin: hóngjiāquán, kant. hung4 gaa1 kyun4) lub "boks Hong" (chiń. upr. 洪拳; pinyin: hóngquán, kant. hung4 kyun4).

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozpowszechniona w Polsce nazwa pochodząca z angielskich transkrypcji języka kantońskiego

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Szymankiewicz, Jaromir Śniegowski: Kung fu, wu shu: chińska sztuka walki. Szczecin: "Glob", 1987, s. 63-64. ISBN 83-7007-058-2.