Hunor Kelemen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hunor Kelemen
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 października 1967
Cârţa
Przewodniczący Demokratycznego Związku Węgrów w Rumunii
Okres od 2011
Przynależność polityczna Demokratyczny Związek Węgrów w Rumunii
Poprzednik Béla Markó

Hunor Kelemen (ur. 18 października 1967 w miejscowości Cârţa w okręgu Harghita[1]) – rumuński polityk i publicysta narodowości węgierskiej, deputowany, w latach 2009–2012 i w 2014 minister kultury, w 2014 również wicepremier, od 2011 przewodniczący Demokratycznego Związku Węgrów w Rumunii (UDMR), dwukrotny kandydat w wyborach prezydenckich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1993 ukończył weterynarię na Uniwersytecie Nauk Rolniczych i Medycyny Weterynaryjnej w Klużu-Napoce. W 1998 został absolwentem filozofii na Uniwersytecie Babeş-Bolyai w tym samym mieście[2].

W latach 1990–1997 był redaktorem programów w języku węgierskim w stacji Radio Cluj, jednocześnie od 1993 współpracował z magazynem „Korunk”. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach ugrupowania rumuńskich Węgrów UDMR. W 1997 z jego rekomendacji objął funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury, które zajmował do 2000[1][2]. W tym samym roku po raz pierwszy został wybrany na posła do Izby Deputowanych. W 2004, 2008, 2012 i 2016 z powodzeniem ubiegał się o parlamentarną reelekcję[1][3].

Jednocześnie awansował w strukturze partyjnej. Od 1999 był przewodniczącym rady koordynacyjnej, a od 2007 komitetu wykonawczego[1]. W 2009 po raz pierwszy był kandydatem Demokratycznego Związku Węgrów w Rumunii w wyborach prezydenckich, zajmując w głosowaniu 5. miejsce z wynikiem 3,8% głosów[4]. W 2011 stanął na czele UDMR, zastępując wieloletniego lidera Bélę Markó[5].

Od grudnia 2009 do kwietnia 2012 sprawował urząd ministra kultury w rządach, którymi kierowali Emil Boc i Mihai Răzvan Ungureanu[1]. W marcu 2014 ponownie objął ten resort oraz dodatkowo stanowisko wicepremiera u Victora Ponty[2], pełniąc te funkcje do czasu wyjścia UDMR z koalicji w listopadzie tego samego roku. W tymże miesiącu ponownie kandydował w wyborach prezydenckich – dostał 3,5% głosów (8. miejsce)[6]. W 2019 kolejny raz kandydował w wyborach prezydenckich, otrzymując w pierwszej turze głosowania 3,9% głosów i zajmując 6. miejsce[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Hunor Kelemen (rum.). cdep.ro. [dostęp 2015-01-06].
  2. a b c BIOGRAFIE: Kelemen Hunor, pentru a doua oară ministru al Culturii, de această dată şi vicepremier (rum.). mediafax.ro, 3 marca 2014. [dostęp 2015-01-06].
  3. Repartizarea mandatelor de parlamentari în județe și municipiul București (rum.). agerpres.ro, 15 grudnia 2016. [dostęp 2016-12-15].
  4. REZULTATE FINALE la alegerile pentru Preşedintele Românieidin anul 2009 (Turul I – 22 noiembrie 2009) (rum.). bec2009p.ro. [dostęp 2014-01-06].
  5. Leaders of Romania (ang.). zarate.eu. [dostęp 2015-01-06].
  6. Rezultate – Turul I (rum.). bec2014.ro. [dostęp 2015-01-06].
  7. Final official results of the first round of the presidential election (ang.). romaniajournal.ro, 14 listopada 2019. [dostęp 2019-11-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]