Husiatyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Husiatyn
Ilustracja
Cerkiew Świętego Onufrego w Husiatynie
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód tarnopolski
Prawa miejskie 1559
Populacja (2001)
• liczba ludności

6400
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Husiatyn
Husiatyn
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Husiatyn
Husiatyn
Ziemia49°05′N 26°10′E/49,083333 26,166667
Portal Portal Ukraina
położenie na mapie województwo tarnopolskiego w roku 1939

Husiatyn (ukr. Гусятин) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, siedziba władz rejonu husiatyńskiego w obwodzie tarnopolskim. Liczył 6,4 tys. mieszkańców w 2006 r.

Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1552 roku położone było w XVI wieku w województwie podolskim[1].

Historia[edytuj]

Prawa miejskie otrzymał w roku 1559. Od XVI wieku miasto cierpiało z powodu najazdów tatarskich. W 1649 roku Kozacy z czernią wymordowali miejscowych Żydów i spalili zamek. Odbudowa miasta była możliwa po 1683 roku, gdy Husiatyn stał się własnością Potockich. Do roku 1772 wchodził w skład województwa podolskiego Rzeczypospolitej (z tego okresu pochodzi zamieszczony herb), następnie w zaborze austriackim. Rozbiory Polski podzieliły Husiatyn na część austriacką i część rosyjską, która zupełnie podupadła. Po osiedleniu się w Husiatynie rabina Mordechaja Szragi Friedmana miasto stało się jednym z ważniejszych ośrodków chasydyzmu na Podolu. W 1890 roku mieszkało tu 4197 Żydów (ponad 2/3 mieszkańców miasta). Działała drukarnia hebrajska, 4 banki żydowskie, miasto było zelektryfikowane[2][3].

W czasie I wojny światowej miasto doznało poważnych strat, rosyjscy żołnierze spalili 600 z 699 domów, większość żydowskich mieszkańców na zawsze opuściła miasto[3].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości do 17 września 1939 w powiecie kopyczynieckim województwa tarnopolskiego. Do roku 1914 linia kolejowa oraz przejście graniczne między Galicją a Rosją, do agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 r. przejście graniczne z ZSRR. W II Rzeczypospolitej stacjonował w miejscowości sztab 3 kompanii 23 batalionu celnego.

Od 7 lipca 1941 do 24 marca 1944 okupowany przez Niemców. 6 lipca 1941 Ukraińcy rozstrzelali w Husiatynie około 200 Żydów. Pozostałych Niemcy przesiedlili w marcu 1942 do Probużnej i Kopyczyniec[4][3].

Zabytki[5][edytuj]

Ludzie związani z miastem[edytuj]

Galeria[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Pobliskie miejscowości[edytuj]

Przypisy

  1. Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 165.
  2. Historia miejscowości (pol.). Wirtualny sztetl. [dostęp 2015-12-30].
  3. a b c Historia (pol.). Wirtualny sztetl. [dostęp 2015-12-30].
  4. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Red. I.A. Altman, Moskwa 2009, ​ISBN 978-5-8243-1296-6​ s. 250
  5. J. Tokarski, Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Ukrainie, t.2, Burchard Edition 2001, ​ISBN 83-87654-11-6​, s.66-69
  6. Husiatyn. [dostęp 13.8.13].
  7. Wiadomości bieżące. Husiatyn. Obywatelstwo honorowe. „Słowo Polskie”, s. 7, Nr 166 z 17 kwietnia 1906. 

Linki zewnętrzne[edytuj]