Hwang Jang Yŏp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej koreańskie nazwisko Hwang.
Hwang Jang Yŏp
Ilustracja
Hwang Jang Yŏp
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1923
Kangdong
Data i miejsce śmierci 10 października 2010
Seul
Przewodniczący Parlamentu Korei Północnej
Okres od 1972
do 1983
Przynależność polityczna Partia Pracy Korei
Poprzednik Ch’oe Yong Gŏn
Następca Yang Hyŏng Sŏp

Hwang Jang Yŏp (kor. 황장엽; ur. 17 lutego 1923 w Kangdong, zm. 10 października 2010[1] w Seulu) – jeden z najbliższych współpracowników Kim Ir Sena i główny ideolog Partii Pracy Korei. Współtwórca ideologii Dżucze oraz propagandysta. W 1997 r. uciekł do Korei Południowej.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Hwang urodził się w Kangdong, w prowincji P'yŏngan Południowy. Ukończył Szkołę Handlową w Pjongjangu w 1941 r., a następnie w 1942 r. w Tokio rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Chuo (jap. Chūō Daigaku). W 1944 r. zrezygnował i wrócił do Pjongjangu, gdzie uczył matematyki w macierzystej uczelni.

Działalność w Partii Pracy Korei[edytuj | edytuj kod]

W 1946 r. wkrótce po powstaniu Partii Robotniczej w Korei Północnej wstąpił w jej szeregi.

W latach 1949-1953 studiował na Uniwersytecie Moskiewskim w Związku Radzieckim, gdzie poznał swoją żonę, Pak Sŏng Ok. Po powrocie do Korei Północnej, został wykładowcą filozofii na Uniwersytecie im. Kim Ir Sena.

W 1972 r. został przewodniczącym Najwyższego Zgromadzenia Ludowego. Stanowisko piastował przez 11 lat[2].

W 1983 r. został usunięty ze Zgromadzenia i jego pozycja się pogorszyła, choć był „Nauczycielem Kim Dzong Ila” na uniwersytecie. Kim krytykował go, szczególnie za zbyt bliskie zainteresowanie reformami ekonomicznymi w Chinach[3].

Zdrada[edytuj | edytuj kod]

W lutym 1997 r., w drodze powrotnej do kraju z Tokio, przez Chiny, udał się do Ambasady Republiki Korei w Pekinie wraz z szefem północnokoreańskiej firmy handlowej w Pekinie, Kim Duk-hongiem[4].

Kilka dni później Kim Dzong Il powiedział w Radiu Pjongjang:

Quote-alpha.png
"Tchórze, uciekinierzy. Będziemy bronić czerwonej flagi rewolucji do końca"

Wiadomość ta została uznana za oficjalną reakcję na zdradę ojczyzny przez Hwanga[5].

Kilka tygodni później chińskie władze pozwoliły Hwangowi na wyjazd do Korei Południowej przez Filipiny[6].

Po zdradzie kraju przez Hwanga jego żona popełniła samobójstwo, jedna córka zmarła w tajemniczych okolicznościach spadając z ciężarówki, pozostałe jego dzieci, córka i syn, oraz jego wnuki, prawdopodobnie zostały wysłane do obozów pracy[3].

Po przybyciu do Korei Południowej, stał się krytykiem reżimu północnokoreańskiego. Opublikował wiele książek i traktatów.

Po objęciu w 1998 r. urzędu prezydenta przez Kim Dae-junga, który prowadził pojednawczą, „słoneczną politykę” zjednoczeniową (ang. Sunshine Policy), Hwang był w coraz większym stopniu marginalizowany, a w listopadzie 2000 r. został usunięty z funkcji przewodniczącego Badawczego Instytutu Zjednoczenia[6].

Hwang przyczynił się do stworzenia gazety internetowej Daily NK, redagowanej przez północnokoreańskich emigrantów w Korei Południowej[7]. Opisywał w niej swoje wspomnienia z ucieczki i pracy dla reżimu[8].

W kwietniu 2010 r. National Intelligence Service ogłosiła, że aresztowała dwóch północnokoreańskich agentów, którzy rzekomo zostali wysłani w celu dokonania zamachu na Hwanga[9]. Dwóch agentów miało być podobno szkolonych przez sześć lat w ramach przygotowań do misji[10]. Mieli udawać uciekinierów, ale zostali zdemaskowani podczas przesłuchania przez władze Korei Południowej. Hwang skomentował to: „Śmierć jest tylko śmiercią. Nie ma żadnej różnicy czy umrę ze starości czy zabity przez reżim Kim Dzong Ila[11]. W czerwcu 2010 r., Korea Południowa skazała dwóch niedoszłych zabójców na kary do 10 lat więzienia.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Nad ranem 10 października 2010 r. został znaleziony martwy w swoim domu. Wstępne raporty wskazywały, że zmarł na atak serca[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Highest-ranking N. Korean defector found dead, koreatimes.co.kr [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  2. Federation Of American Scientists – Science for a safer, more informed world, fas.org [dostęp 2018-05-11] (ang.).
  3. a b The Ahmad Chalabi of North Korea comes to Washington, slate.com [dostęp 2017-11-23].
  4. http://edition.cnn.com/WORLD/9702/12/nkorea.defector.10p/
  5. North Korea's Leader Says 'Cowards' Are Welcome to Leave - The New York Times, query.nytimes.com [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  6. a b Asia Times: PYONGYANG WATCH
    Hwang Jang-yop: an enemy of which state?
  7. DailyNK, dailynk.com [dostęp 2017-11-23] (kor.).
  8. Thoughts of Those Left Behind- Daily NK, dailynk.com [dostęp 2018-03-23] (kor.).
  9. North assassins foiled in bid to kill top defector-INSIDE Korea JoongAng Daily, joongangdaily.joins.com [dostęp 2017-11-23] (kor.).
  10. SBS 뉴스 :: 리다이렉트 페이지, news.sbs.co.kr [dostęp 2017-11-23] (kor.).
  11. Assassins won’t rat on spies in South-INSIDE Korea JoongAng Daily, joongangdaily.joins.com [dostęp 2017-11-23] (kor.).
  12. North Korean defector Hwang Jang-yop dies at 87 | World news | The Guardian, guardian.co.uk [dostęp 2017-11-23] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

http://www.pukhan.pl/wiadomosci/584-hwang-jang-yop-nie-yje-mia-87-lat