Hydropsalis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hydropsalis[1]
Wagler, 1832[2]
Przedstawiciel rodzaju – lelkowiec długosterny (H. torquata)
Przedstawiciel rodzaju – lelkowiec długosterny (H. torquata)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd lelkowe
Rodzina lelkowate
Podrodzina lelki
Rodzaj Hydropsalis
Typ nomenklatoryczny

Caprimulgus furcifer Vieillot

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Hydropsalisrodzaj ptaka z rodziny lelkowatych (Caprimulgidae).

Występowanie[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Amazonii[16].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 18-36 cm, masa ciała 25-79 g (samice są z reguły nieco większe i cięższe od samców)[17].

Systematyka[edytuj]

Nazewnictwo[edytuj]

Gr. ὑδρο- hudro- – wodny- < ὑδωρ hudōr, ὑδατος hudatos – woda; ψαλις psalis, ψαλιδος psalidos – nożyczki[18].

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[19]:

Uwagi

  1. Epitet gatunkowy Caprimulgus psalurus Temminck, 1823 (= syn. Hydropsalis torquata) (gr. ψαλις psalis, ψαλιδος psalidos – nożyczki; -ουρος -ouros -ogonowy < ουρα oura – ogon.
  2. Niepoprawna pisownia nazwy Psalurus.
  3. Gr. αμβλυς amblus – tępy < αμβλυνω amblunō – stępić; -πτερος -pteros – -skrzydły < πτερον pteron – skrzydło. Gatunek typowy: Amblypterus anomalus Gould.
  4. Niepoprawna pisownia nazwy Amblypterus.
  5. a b c Wariant pisowni nazwy Hydropsalis.
  6. Gr. ἑλεοθρεπτος heleothreptos – wychowany na bagnach < ἑλος helos, ἑλεος heleos – bagno; τρεφω trephō – karmić. Gatunek typowy: Amblypterus anomalus Gould.
  7. a b Niepoprawna pisownia nazwy Eleothreptus.
  8. Gr. μακρος makros – długi; ψαλις psalis, ψαλιδος psalidos – nożyczki. Gatunek typowy: Caprimulgus forcipatus Nitzsch.
  9. Gr. σης sēs, σητος sētos – ćma; παγις pagis – pułapka < παγη pagē – sidła < πηγνυμι pēgnumi – przyklejać. Gatunek typowy: Caprimulgus parvulus Gould.
  10. Gr. συστελλω sustellō – skrócić; ουρα oura – ogon. Gatunek typowy: Stenopsis ruficervix P.L. Sclater.
  11. Gr. ουρα oura – ogon; ψαλις psalis, ψαλιδος psalidos – nożyczki, nożyce. Gatunek typowy: Hydropsalis lyra Bonaparte.

Przypisy

  1. Hydropsalis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.G. Wagler. Neue Sippen und Gattungen der Säugtherie und Vögel. „Isis von Oken”. 1832, s. kol. 1222, 1832 (niem.). 
  3. a b W. Swainson: On the natural history and classification of birds. Cz. 1. London: John Taylor, 1836, s. 103. (ang.)
  4. J. Gould. Amblypterus. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 5, s. 105, 1838 (ang.). 
  5. A.F.A. Wiegmann. Insessores Vig.. „Archiv für Naturgeschichte”. 4, s. 380, 1838 (niem.). 
  6. Gray 1840 ↓, s. 8.
  7. Gray 1840 ↓, s. 7.
  8. G.R. Gray: The genera of birds: comprising their generic characters, a notice of the habits of each genus, and an extensive list of species referred to their several genera. Cz. 1. London: Longman, Brown, Green, and Longmans, 1849, s. ryc. 17. (ang.)
  9. R.-P. Lesson: Description de mammifères et d'oiseaux récemment découverts; précédée d'un Tableau sur les races humaine. Paris: Lévêque, 1847, s. 259. (fr.)
  10. H. G. L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Drezno i Lipsk: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. pl. 90. (niem.)
  11. Sclater 1866 ↓, s. 143.
  12. Sclater 1866 ↓, s. 141.
  13. Ridgway 1912 ↓, s. 98.
  14. Ridgway 1912 ↓, s. 97.
  15. W. Miller. Three new genera of birds. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 34, s. 516, 1915 (ang.). 
  16. F. Gill, D. Donsker: Frogmouths, Oilbird, potoos & nightjars (ang.). IOC World Bird List: Version 6.2. [dostęp 2016-06-04].
  17. N. Cleere: Family Caprimulgidae (Nightjars). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 5: Barn-owls to Hummingbirds. Barcelona: Lynx Edicions, 1999, s. 353-355, 382, 385-386. ISBN 84-87334-25-3. (ang.)
  18. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-03-11]. (ang.)
  19. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Caprimulginae Vigors, 1825 - lelki (wersja 2016-07-31). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-06-04].
  20. S. Sigurðsson, J. Cracraft. Deciphering the diversity and history of New World nightjars (Aves: Caprimulgidae) using molecular phylogenetics. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 170 (3), s. 506-545, 2014. DOI: 10.1111/zoj.12109 (ang.). 
  21. a b c K.-L. Han, M.B. Robbins, M.J. Braun. A Multi-gene Estimate of Phylogeny in the Nightjars and Nighthawks (Caprimulgidae). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 55 (2), s. 443-453, 2010. DOI: 10.1016/j.ympev.2010.01.023 (ang.). 
  22. a b K.-L. Han. Molecular Systematics of Nightjars and Nighthawks (Caprimulgidae). „Praca doktorska, University of Maryland”, 2006 (ang.). 
  23. a b C. Larsen, M. Speed, N. Harvey, H.A. Noyes. A molecular phylogeny of the nightjars (Aves: Caprimulgidae) suggests extensive conservation of primitive morphological traits across multiple lineages. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 42 (3), s. 789-796, 2007. DOI: 10.1016/j.ympev.2006.10.005 (ang.). 

Bibliografia[edytuj]

  1. R. Ridgway. Diagnoses of some new genera of American birds. „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 25, s. 97-102, 1912 (ang.). 
  2. G.R. Gray: A list of the genera of birds, with an indication of the typical species of each genus. [London]: R. and J.E. Taylor, 1840, s. 1-80. (ang.)
  3. P.L. Sclater. Notes upon the American Caprimulgidæ. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1866, s. 123–145, 1866 (ang.).