Hyobong Hangnul

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hyobong Hangnul (ur. 1888, zm. 14 maja 1966) – współczesny koreański mistrz sŏn.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował prawo na Uniwersytecie Waseda w Japonii. Po powrocie do Korei przez 6 lat był sędzią w Głównym Sądzie w P'hyŏngyang. Gdy miał 37 lat (lipiec 1925 r.) musiał wydać wyrok śmierci na kryminalistę w procesie, w którym był sędzią. Był później tak głęboko poruszonyy nietrwałością ludzkiego życia, że tej samej nocy opuścił pracę, żonę i rodzinę.

Udał się w Góry Diamentowe i został mnichem u mistrza Sokdu.

Przez 7 lat medytował nigdy nie kładąc się spać. Nigdy też nikomu nie mówił o swoim życiu i pochodzeniu. Wszyscy przypuszczali, że rozpoczął praktykę w tak późnym wieku, gdyż pewnie zbankrutował[1]. Jadł jeden posiłek dziennie i nigdy nie opuścił klasztoru. Jego mistrz sŏn nadał mu przydomek, gdy powiedział, że jego umysł jest jak "tłuczek do pszenicy", gdyż zawsze siedział mocno i prosto, nie śpiąc.

Po osiągnięciu oświecenia stał się słynnym mistrzem sŏn i prowadził nauczanie w kilku klasztorach sŏn.

W 1958 r. został głównym kapłanem koreańskiego buddyzmu i funkcję tę sprawował do swojej śmierci.

Zmarł 14 maja 1966 r. siedząc w pozycji medytacyjnej. Chwilę przed śmiercią napisał wiersz:

Wszystkie nauki mojego życia
Były jak szósty palec u dłoni.
Gdy ktoś spyta mnie o to dzisiejsze wydarzenie,
Odpowiem: księżyc zostawia swoje odbicie na tysiącach rzeczy.

Odłożył pędzelek i zmarł.

Jego najwybitniejszym uczniem był Kusan Suryŏn

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mu Soeng Sunim. Thousand Peaks. Str. 197

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Soeng Sunim Mu, Thousand Peaks. Korean Zen – Traditions & Teachers, wyd. Rev. ed, Cumberland: Primary Point Press, 1991, ISBN 0-942795-02-4, OCLC 23896092.