Ił-12

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ił-12
Ił-12 na lotnisku Paryż-Orly
Ił-12 na lotnisku Paryż-Orly
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Iljuszyn, Woroneskie Zakłady Lotnicze
Typ samolot pasażerski i transportowy
Konstrukcja metalowa
Załoga 3
Historia
Data oblotu 15 sierpnia 1945
Lata produkcji 1946-1950
Egzemplarze 663
Dane techniczne
Napęd 2 x silniki gwiazdowe Szwecow ASz-82 FN
Moc 2 × 1360 kW (1850 KM)
Wymiary
Rozpiętość 31,70 m
Długość 21,31 m
Wysokość 8,07 m
Powierzchnia nośna 103 m²
Masa
Własna 11 500 kg
Osiągi
Prędkość maks. 407 km/h
Prędkość przelotowa 300 km/h
Pułap praktyczny 6 500 m
Rozbieg 475 m
Dane operacyjne
Liczba miejsc
21
Użytkownicy
ZSRR, Bułgaria, Chiny, Czechosłowacja, Polska, Rumunia

Ił-12 (ros. Ил-12, kod NATO: Coach) – radziecki dwusilnikowy samolot pasażerski i transportowy zaprojektowany w połowie lat 40. XX wieku dla Aerofłotu w celu zastąpienia samolotów Li-2 (produkowane na licencji samoloty Douglas DC-3), wykorzystywany zarówno w lotnictwie cywilnym jak i wojskowym.

Z uwagi na małą liczbę miejsc samolot nie był ekonomiczny w eksploatacji. Ponadto zastosowane silniki miały niedopracowania konstrukcyjne w układzie zasilania (awarie tzw. nurników), przez co nie były zbyt lubiane przez załogi. Na bazie doświadczeń z Ił-12 powstała jego znacznie udoskonalona wersja Ił-14, która przez wiele lat służyła w lotnictwie.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Wolnonośny dwusilnikowy dolnopłat konstrukcji metalowej. Podwozie samolotu z kołem przednim, chowane w locie. Usterzenie klasyczne. Śmigła czterołopatowe.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • Ił-12A
  • Ił-12B - ulepszona odmiana z płetwą grzbietową. Samolot w odmianach dla 21, 27 lub 32 pasażerów.
  • Ił-12T - wersja transportowa do przewozu ładunku do 3500 kg, z drzwiami ładunkowymi z lewej strony.
  • Ił-12D - wersja desantowa dla 37 spadochroniarzy lub przewozu 3000 kg ładunku.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]