Iżorowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kobieta iżorska w stroju ludowym (grafika z końca XVIIIwieku)

Iżorowie (rzadko Iżorianie, nazwa własna: Ižoralaine), nazywani także niekiedy (błędnie) Ingrami – etnos ugrofiński z grupy bałto-fińskiej, spokrewniony z Finami i Estończykami, zamieszkujący Ingrię – krainę historyczną nad Zatoką Fińską w płn.-zach. Rosji.

Wierzący Iżorowie wyznają prawosławie, czym różnią się od wyznających luteranizm Ingrów (nazwa własna: Inkerinsuomalaiset) – potomków osadników fińskich osiadłych w Ingrii w XVII w.
Posługują się językiem iżorskim oraz, coraz częściej, rosyjskim. Są oni potomkami plemion ugrofińskich zamieszkujących tereny Ingrii w I tys. n.e.

Etnos ten nie posiadał nigdy własnej państwowości, zaś obszary przezeń zamieszkane podlegały władzy szwedzkiej, a od 1721 rosyjskiej, co w połączeniu z bliskością kulturowo-językową Finów powodowało szybkie wynaradawianie się Iżorów na rzecz tych trzech narodów.
Zjawisko to postępuje także i obecnie, i choć władze rosyjskie nie prowadzą już świadomej akcji rusyfikacyjnej, to przyczyną zmniejszania się liczby Iżorów są głównie procesy migracyjne i asymilacyjne. Spis powszechny przeprowadzony w Związku Radzieckim w 1989 r. wykazał, iż za Iżorów w tym kraju uważało się 820 osób, natomiast w 2002 r. już tylko 327. Jedynie część z nich zna język iżorski.

Zmiany populacji Iżorów[edytuj | edytuj kod]

rok liczba Iżorów
(dane spisowe)
1848 17 8001)
1897 21 700
1926 26 137
1939 b.d.
1959 1062
1970 781
1979 748
1989 820
2002 327

1) dane szacunkowe, P. von Koeppen

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]