IC 1101

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
IC 1101
Ilustracja
IC 1101 widziana przez teleskop Hubble’a
Odkrywca Frederick William Herschel
Data odkrycia 19 czerwca 1790
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Panna
Typ eliptyczna E-S0
Rektascensja 15h 10m 56,1s
Deklinacja +05° 44′ 41″
Odległość 1,07 mld ly
Przesunięcie ku czerwieni 0,0779[1]
Jasność obserwowana 14,7m
Rozmiary kątowe 1,2' × 0,6'
Charakterystyka fizyczna
Wymiary 4 mln ly
Alternatywne oznaczenia
UGC 9752, ZWG 49.23, PGC 54167,
2MASX J15105610+0544416, LEDA 54167, PKS 1508+059, 4C 06.53

IC 1101 (również PGC 54167 lub UGC 9752) – olbrzymia galaktyka eliptyczna znajdująca się w gwiazdozbiorze Panny w odległości 1,07 miliarda lat świetlnych od Ziemi. Galaktyka została odkryta w dniu 19 czerwca 1790 roku przez brytyjsko-niemieckiego astronoma Fredericka Williama Herschela[2] [3] [4] [5].

IC 1101 powstała w wyniku połączenia wielu mniejszych galaktyk. Galaktyka ta należy do gromady galaktyk Abell 2029 i jest jej głównym składnikiem. Jest to największa znana galaktyka (pod względem rozmiarów, nie masy), jej średnica wynosi około 4 milionów lat świetlnych[6]. Zawiera około 400 razy więcej gwiazd niż nasza Galaktyka i może być od niej nawet 2000 razy bardziej masywna ze względu na dużą ilość gazu i ciemnej materii. W zasadzie nie jest to galaktyka eliptyczna, lecz galaktyka soczewkowata. Jej oznaczenie to cD. Symbol pochodzi ze specjalnej klasyfikacji galaktyk i oznacza ogromne galaktyki eliptyczne, lecz obecnie zwykło się go rozwijać jako central Dominant, czyli dominującą w centrum (gromady)[7].

Niektóre źródła błędnie podają, że została odkryta 19 czerwca 1890 roku przez Edwarda Swifta[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. IC 1101 w bazie SIMBAD (ang.)
  2. William Herschel's astronomical discoveries, Maths History [dostęp 2021-03-29] (ang.).
  3. n, IC 1101: One of the Largest Galaxies Known | Constellation Guide [dostęp 2021-03-29] (ang.).
  4. IC 1101 Facts - Universe Guide, www.universeguide.com [dostęp 2021-03-29].
  5. Dominic Ford, The New General Catalogue (NGC), In-The-Sky.org [dostęp 2021-03-29] (ang.).
  6. T. E. Clarke, Elizabeth L. Blanton i Craig L. Sarazin: The Complex Cooling Core of A2029: Radio and X-Ray Interactions (ang.). iopscience.iop.org, 2004-05-21. [dostęp 2012-04-10].
  7. Maciej Bilicki: Kosmos. Największe obiekty we Wszechświecie. T. 10. Poznań: Oxford Educational Sp. z o.o., 2011, s. 9-10. ISBN 978-83-252-1361-9.
  8. Courtney Seligman: IC 1101 (ang.). Celestial Atlas. [dostęp 2015-01-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]