IC 410

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
IC 410
Mgławica IC 410 i osadzona w niej gromada NGC 1893 (fot. Jeffrey W. McClure)
Mgławica IC 410 i osadzona w niej gromada
NGC 1893 (fot. Jeffrey W. McClure)
Odkrywca Max Wolf
Data odkrycia 25 września 1892
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Woźnica
Typ emisyjna
Rektascensja 05h 22m 39,3s
Deklinacja +33° 31′ 01″
Odległość 12 000 ly
Jasność pozorna mgławicy 10m
Rozmiary kątowe 40'
Charakterystyka fizyczna
Wymiary > 100 ly

IC 410mgławica emisyjna znajdująca się w konstelacji Woźnicy w odległości około 12 000 lat świetlnych od Ziemi[1]. Odkrył ją Max Wolf 25 września 1892 roku[2].

Mgławica IC 410 jest powiązana z odkrytą wcześniej przez Johna Herschela młodą gromadą otwartą NGC 1893[2]. Rozciąga się na przestrzeni ponad 100 lat świetlnych.

W obszarze IC 410 znajdują się dwa niezwykłe obłoki gazu i pyłu nazwane „kijankami”. Są one zbudowane z gęstszego i chłodniejszego gazu niż ten w mgławicy, mogą też być obszarami formowania się nowych gwiazd. Ciągną się one na przestrzeni około 10 lat świetlnych rzeźbione przez wiatr gwiazdowy i promieniowanie gromady NGC 1893[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kijanki IC 410 w serwisie APOD: Astronomiczne zdjęcie dnia
  2. a b Courtney Seligman: IC 410 (ang.). W: Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2015-03-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • IC 410 w serwisie APOD: Astronomiczne zdjęcie dnia
  • IC 410 w serwisie SEDS.org (Revised NGC and IC Catalog) (ang.)
  • IC 410 w bazie SIMBAD (ang.)