IEEE 802.11ac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

IEEE 802.11ac należy do grupy standardów IEEE, które określają metody transmisji w bezprzewodowych sieciach lokalnych. Standard ten określa charakterystyki sieci lokalnych o dużych wydajnościach bezprzewodowych (WLAN) w pasmie 5 GHz. Standard ten został opracowany w latach 2011-2013 i zatwierdzony w styczniu 2014[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]