IFA P2M

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
IFA P2M
Ilustracja
Inne nazwy P2M
Horch P2M
Sachsenring P2M
Producent VEB Barkas-Werke
Okres produkcji 1953–1957
Miejsce produkcji Niemiecka Republika Demokratyczna Karl-Marx-Stadt
Poprzednik EMW P1
Następca IFA P3
Dane techniczne
Segment terenowe
Typy nadwozia 4-drzwiowe, otwarte z plandeką i możliwością złożenia przedniej szyby
Silniki R6: 2,4 l o mocy 65 KM
Skrzynia biegów 4-biegowa manualna
Rodzaj napędu 4x4
Długość 3755 mm
Szerokość 1685 mm
Wysokość 1835 mm
Rozstaw osi 2215/2285 mm
Masa własna 1750 kg
Liczba miejsc 4
Ładowność 400 kg
Dane dodatkowe
Pokrewne IFA P3
Konkurencja GAZ-69

IFA P2M – samochód terenowy produkowany przez wschodnioniemieckie przedsiębiorstwo VEB Barkas-Werke w latach 1953–1957.

Historia i opis modelu[edytuj | edytuj kod]

IFA P2M w muzeum w Dreźnie
IFA P2M w muzeum w Dreźnie

Wraz z powstaniem Niemieckiej Republiki Demokratycznej nowy kraj posiadał zapotrzebowanie na wszelkiego rodzaju pojazdy dla służb państwowych, w tym m.in. dla armii. W 1951 roku Ministerstwo Rozwoju wydało rozkaz budowy auta terenowego, a projekt był oznaczony jako „auto dla poczty” i wszystko, co z nim związane, było ściśle tajne[1].

W połowie 1951 roku powstały pierwsze prototypy samochodu terenowego H1K stworzonego jeszcze na podstawie planów z czasów III Rzeszy. Pojazd pomimo wielu wad w konstrukcji został wyprodukowany w 31 egzemplarzach, lecz ostatecznie zaprzestano nad nim dalszych prac. Następnie rozpoczęto prace w zakładach FEW (późniejszy VEB Barkas-Werke) Chemnitz nad nowy projektem o nazwie P1. Jednak i ten model po stworzeniu 3 prototypów nie został zaakceptowany z racji testów, które przeszedł niepomyślnie. W tym samym czasie z racji niepowodzenia projektu P1 fabryka FEW Chemnitz przekazała dokumentacje do zakładów EMW z Eisenach, które w latach 1950-1951 opracowały nowy typ P1 i wyprodukowały 161 sztuk tego pojazdu, jednak i ten samochód nie spełnił oczekiwań. W 1952 roku biuro rozwoju Rady Ministrów NRD podjęło decyzję o stworzeniu nowej rodziny pojazdów terenowych o nazwie P2. Założono stworzenie auta terenowego P2M, a na jego bazie amfibii P2S oraz limuzyny P2L. Pracami zajęły się zakłady z Chemnitz, a pierwsze prototypy P2/I i P2/II stworzono w maju 1953 roku. W wyniku powstania robotniczego w NRD przerwano prace nad pojazdami, a powrócono do nich rok później. P2M ostatecznie wszedł do produkcji seryjnej. W tym samym czasie trwały prace nad wersją amfibia, która powstała w liczbie 17 sztuk. Powstało też kilka prototypów limuzyny P2L z której wyewoluował Sachsenring P240. Ostatecznie na przełomie 1957 i 1958 roku zakończono produkcję terenowego P2M. Powstało 2061 lub według innych źródeł 4000 sztuk. Urządzenia i maszyny do produkcji auta zakonserwowano, a w późniejszym czasie na bazie P2M stworzono ostatnią terenówkę w NRD – model IFA P3[1].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[1]

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • R6 2,4 l (2407 cm³), benzynowy, OM 6-35 Horch
  • Zasilane: gaźnik HG 361-1
  • Średnica × skok tłoka: 78,00 mm × 84,00 mm
  • Stopień sprężania: 7,1:1
  • Moc maksymalna: 65 KM (48 kW) przy 3500 obr/min
  • Maksymalny moment obrotowy: 152 N•m przy 1250 obr/min
  • Prędkość maksymalna: 95 km/h

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • Zużycie paliwa: 17 l/100 km
  • Promień zawracania: 13 m
  • Rozstaw kół przód / tył: 1400 mm / 1400 mm

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Terenówki wschodnich Niemiec (pol.). szatan.de. [dostęp 01-07-2016].