Przejdź do zawartości

III/4 dywizjon myśliwski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
III/4 dywizjon myśliwski
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

1926

Rozformowanie

1939

Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja
Rodzaj sił zbrojnych

Wojsko[a].

Rodzaj wojsk

Lotnictwo

Podległość

4 plot (do VIII 1939)
Armia „Pomorze”
Brygada Pościgowa

Skład

141 eskadra myśliwska
142 eskadra myśliwska

III dywizjon myśliwski 4 pułku lotniczego (III/4 dm) – pododdział lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego II RP.

Historia dywizjonu

[edytuj | edytuj kod]

Dywizjon sformowany został w 1926, na lotnisku w Toruniu, w składzie 4 pułku lotniczego.
Pododdział złożony był z dwóch, a w latach 1933–1937 trzech, eskadr (141, 142 i 143).
W kampanii wrześniowej 1939 jednostka walczyła w składzie lotnictwa Armii „Pomorze"[1][2] (1-6 IX), a następnie Brygady Pościgowej.
31 sierpnia obie eskadry przebazowane zostały na lotniska polowe w pobliżu wsi Markowo, na południowy zachód od Torunia.
Na uzbrojeniu pododdziału znajdowały się dwadzieścia dwa samoloty PZL P.11c i jeden RWD-8.
2 września poległ dowódca dywizjonu, kpt. pil. Florian Laskowski, zestrzelony w czasie ataku na kolumnę pancerną.

Organizacja dywizjonu we wrześniu 1939

[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy dywizjonu

[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna dywizjonu we wrześniu 1939

[edytuj | edytuj kod]
  • dowódca dywizjonu - kpt. pil. Florian Laskowski († 2 IX)
  • oficer taktyczny - por. pil. Franciszek Skiba
  • oficer techniczny – por. techn. Rafał Dąbrowski[4]
  • oficer łączności – por. obs. Wacław Przymeński[4]
  • lekarz – por. dr Apolinary Wiktorczyk[4]
  1. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz. U. z 1938 r. Nr 25, poz. 220 (ISAP)). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Stachoń 1941 ↓, s. 1.
  2. Ciechanowski 1982 ↓, s. 53.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 133 z 18 grudnia 1925 roku, s. 728.
  4. 1 2 3 Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 66.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]