III Batalion Saperów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
III Batalion Saperów
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1929
Dowódcy
Pierwszy kpt. Artur Górski
Organizacja
Dyslokacja Puławy
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk saperzy
Podległość 3 Dywizja Piechoty Legionów
2 Pułk Saperów Kaniowskich

III Batalion Saperów (III bsap) – pododdział saperów Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Historia batalionu[edytuj | edytuj kod]

III Batalion Saperów, powstał w grudniu 1919 r. z 3 i 5 kompanii II batalionu 1 pułku inżynieryjnego. Kompanie te zostały przemianowane w 1 i 2 kompanię saperów. Od tego czasu batalion walczy w składzie dowództwa i 1 kompanii saperów przy 3 Dywizji Piechoty Legionów, a 2 kompania saperów do września 1920 roku w składzie 1 Dywizji Piechoty Legionów, a następnie do stycznia 1921 roku w składzie 3 Armii, w którym to czasie odchodzi do 3 Dywizji Piechoty Legionów.

W 1920 roku w skład batalion weszła 3 kompania saperów i kolumna saperska nr 3. Batalionem dowodził początkowo kapitan Artur Włodzimierz Górski następni w zastępstwie porucznik Stanisław Perko, a kolejnym dowódcą został porucznik Stanisław Arczyński, dowodzi nim do końca wojny i później do sierpnia 1925 roku.

Do najświetniejszych czynów tego batalionu zaliczyć należy obronę Lwowa – Persenkówkę. 13 stycznia 1919 roku w czasie wypadu na Kozice i Damanyż zginął śmiercią bohaterską dowódca 1 kompanii saperów podporucznik Marian Ejzert. 17 i 18 lutego 1919 w czasie wypadu na Korzec ginie podporucznik Ludwik Nebelski. 20 czerwca 1920 r., ginie wraz z całym plutonem podporucznik Kazimierz Gawkowski. Szlak marszu 3 batalionu saperów to LwówWilno-Dźwińsk-KijówWarszawa[1].

W 1921 roku III bsap został włączony w skład 2 pułku saperów kaniowskich w Puławach. W 1925 roku w skład III bsap została włączona jedna z kompanii zlikwidowanego XXVII bsap. Kompania ta została przemianowana na 3/III bsap.

W 1929 roku batalion został rozformowany.

Żołnierze batalionu[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy batalionu
Oficerowie
Obsada personalna batalionu w dniu 11 maja 1928[8]
  • dowódca batalionu - mjr Zenon Lenczewski
  • adiutant batalionu - wakat (kpt. Władysław Kuncewicz był przydzielony do Szefostwa Saperów OK V)
  • dowódca 1 kompanii - kpt. Edward Zakrzewski
  • młodszy oficer - por. Emil Tokar (referent oświatowy), por. Janusz Stypułkowski, chor. Władysław Towalski, chor. Piotr Spławski, por. Bejgrowicz Wacław (kurs czołgów)
  • dowódca 2 kompanii (szkolna) - por. Henryk Bieńkowski
  • młodszy oficer - por. Romuald Bielski, por. Andrzej Grzybowski, ppor. Marian Werner, chor. Franciszek Kutarasiński, chor. Paweł Reński
  • dowódca 3 kompanii (skadrowana) - por. Władysław Piotropawłowski (oficer administracyjny, prezes spółdzielni)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Bielski 1928 ↓, s. 37, tu jako Zenon Lenczewski-Samotyja (VIII 1926[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bielski 1928 ↓, s. 37-38.
  2. a b Bielski 1928 ↓, s. 37.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 21 sierpnia 1926 roku, s. 270.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 389.
  5. Bielski 1928 ↓, s. 8.
  6. Bielski 1928 ↓, s. 5, 37, 55-56.
  7. a b Bielski 1928 ↓, s. 5, 38, 55.
  8. Bielski 1928 ↓, s. 63.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]