III Krajowy Konkurs Awionetek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

III Krajowy Konkurs Awionetek – zawody lotnicze rozegrane w Polsce w dniach 24 września - 6 października 1930 roku w Warszawie[1].

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Samoloty na lotnisku podczas III Krajowego Konkursu Awionetek w Warszawie.
Obserwatorzy i sprawozdawcy radiowi.
Zwycięski samolot RWD-4 SP-ADL pilotowany przez Franciszka Żwirkę.

III Krajowy Konkurs Awionetek był trzecimi zawodami z serii konkursów samolotów lekkich polskiej konstrukcji, organizowanych w okresie międzywojennym, zapoczątkowanych przez I Krajowy Konkurs Awionetek w 1927 roku i II Konkurs w 1928 roku. Trzeci konkurs rozegrano dopiero po upływie dwóch lat od poprzedniego. Łączyły one elementy zawodów lotniczych ze sprawdzianami poziomu konstrukcji samolotów, skonstruowanych w Polsce. Zawody organizował Zarząd Główny Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Samolot Pilot (załoga) Liczba
miejsc
Numer
rej.
Numer
startowy
uwagi
1. RWD-4 Franciszek Żwirko 2 SP-ADL 12 [1]
2. RWD-4 Szczepan Grzeszczyk 2 SP-AEL 5 [1]
3. JD-2bis Ignacy Giedgowd 2 SP-ADP 4 konstruktor Jerzy Drzewiecki[2]
4. PWS-52 Józef Lewoniewski 2 SP-ADD 9 [3]
5. RWD-4 (?)[4] Mateusz Iżycki 2 SP-AEK 15
6. RWD-4 J. Sołtykowski 2 SP-ADM 13 [1]
7. PZL.5 (?)[4] Bolesław Orliński 2 SP-ACW 1
8. MN-5 T. Szczepanik 3 SP-AEH konstruktor Józef Medwecki[5]
9. Sido S-1 Józef Sido 2 SP-ACZ 10 konstruktor Józef Sido[6]
10. PWS-51 K. Stefaniuk 2 SP-ADC 3 [3]
11. DKD-IVbis E. Kowalczyk 2 ? 14 konstruktor Stanisław Działowski[7]

W drugiej kategorii lżejszych samolotów cztery pierwsze miejsca zdobyły RWD-2 (piloci Henryk Skrzypiński, Stanisław Rogalski, Jerzy Drzewiecki, S. Tondis)[8]

Nie ukończyli konkursu:

W konkursie nie wziął udziału zgłoszony samolot Moryson II Ostrovia II, który nie został ukończony na czas z powodu braku silnika[10]

Od kolejnego konkursu w 1931 roku zmieniono nazwę zawodów, na IV Krajowy Konkurs Samolotów Turystycznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d A. Glass, op. cit., s. 290.
  2. A. Glass, op. cit., s. 282.
  3. a b c A. Glass, op. cit., s. 186-189.
  4. a b A. Glass, op. cit., s. 282 podaje, że 5. miejsce zajął RWD-4, a na s. 223 - że PZL.5; natomiast nie podaje żadnego samolotu na 7. miejscu.
  5. A. Glass, op. cit., s. 138.
  6. a b A. Glass, op.cit., s.108
  7. a b A. Glass, op. cit., s. 97-99.
  8. A. Glass, op. cit., s. 287.
  9. A. Glass, op. cit., s. 105.
  10. A. Glass, op. cit., s. 109.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Glass, Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939, WKiŁ, Warszawa 1976.