II Lwowski Batalion Etapowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
II Lwowski batalion etapowy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Dowódcy
Pierwszy por. Stanisław Rarogiewicz
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
bitwa pod Wołoczyskami (11–24 VII 1820)
Organizacja
Dyslokacja Zaleszczyki

II Lwowski batalion etapowy – oddział wojsk wartowniczych i etapowych w okresie II Rzeczypospolitej pełniący między innymi służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Formowanie pododdziałów etapowych rozpoczęto na przełomie 1918-1919 roku. W myśl rozkazu Naczelnego Dowództwa WP L24550/IV, rozkazem oficerskim nr 1 z 19 sierpnia 1919, z wszystkich formacji etapowych podległych DOE „Lwów“, sformowano 6 batalionów etapowych. 5 batalion etapowy (II Lwowski) uzupełniono z kadry wartowniczej przy batalionie zapasowym 40 pułku piechoty. W jego skład weszły wszystkie formacje etapowe w powiatach: Horodenka, Zaleszczyki i Śniatyn. Były to kompanie etapowe:2.(1 pluton),3.,11.,18.,22.,26.,27.,28.,29.,55. Z nich utworzono etatowe 4 kompanie etapowe batalionu. Dowódcą batalionu został por. Stanisław Rarogiewicz, a mp dowództwa batalionu stały się Zaleszczyki[1]. Otrzymał on nazwę okręgu generalnego, w którym powstał i kolejny numer porządkowy oznaczany cyfrą rzymską. W myśl rozkazu NDWP nr 2900/IV z 30 stycznia 1920 V batalion etapowy stacjonujący w Zaleszczyki otrzymał nazwę II Lwowski batalion etapowy[2]. Do batalionu wcielono żołnierzy starszych wiekiem i o słabszej kondycji fizycznej. Oficerowie i podoficerowie nie mieli większego doświadczenia bojowego. Batalion nie posiadał broni ciężkiej, a broń indywidualną żołnierzy stanowiły stare karabiny różnych wzorów z niewielką ilością amunicji[3]. W lutym 1921 bataliony etapowe przejęły ochronę granicy polsko-rosyjskiej[4]. Początkowo pełniły ją na linii kordonowej, a w maju zostały przesunięte bezpośrednio na linię graniczną z zadaniem zamknięcia wszystkich dróg, przejść i mostów[5]. W 1921 bataliony etapowe ochraniające granicę przekształcono w bataliony celne[6]. II Lwowski batalion etapowy wspólnie z VI Lwowskim batalionem etapowym utworzyły 24 batalion celny[7][8].

 Osobny artykuł: 24 batalion celny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]